Page content

Mijn Nu/Toen tunneltje

Zonder staafjes krijg je tunnelvisie

Via linked in kwam ik in contact met Lies, die na een bericht van mijn zijn bril af is gaan zetten. Op het forum van linked in deelt hij zijn ervaringen, die ik met zijn toestemming hier op de website zet. Klik hier om het voorafgaande deel te lezen.

Ik voelde nu het oordeel

Ik liep vanmiddag weer op veertjes. Mijn hoofd was helemaal leeg. Een paar nordicwalking dames haalden mij in met kordate pas. Ze waren druk aan het praten en in het voorbij lopen hoorde ik de een tegen de ander zeggen: “Carla wilde een museum bezoeken, maar dat is haar niet goed bevallen. Het was zo druk in Keulen, omdat daar de halve wereld naar toe gaat om de kerstmarkt te bezoeken”. Na een minuutje waren hun stemmen niet meer hoorbaar en ik merkte nog wel iets van een oordeel in mij, maar bovenal zag ik dat je in essentie niet twee dingen tegelijk kan doen. Best wel moeilijk wanneer je gezellig met z’n tweeën aan het wandelen bent. Ineens dacht ik terug aan een stel in een restaurant, jaren geleden. Ik zag een man en vrouw aan een tafeltje tegenover elkaar zitten. En wat zei ik tegen mijn geliefde met denigrerende ondertoon: “Goh, die mensen hebben elkaar niks meer te vertellen.” Ik voelde nu het oordeel. Wat bijzonder dat ik de laatste tijd alle oude shit op een presenteerblaadje aangeboden krijg en dat het als het ware uit mijn lichaam gespoeld wordt. Ik krijg een totaal schoon lichaam door mijn nieuwe focus op de wereld.

Soms zien mensen mij wel, soms niet

Wat mij ook opvalt is, dat er mensen zijn die mij tijdens het passeren niet zien en dat er mensen zijn, die mij wel zien. Ik kijk nu de mensen meer aan en zie dat de begroetingen steeds op zachte toon geschieden en vaak alleen maar een vriendelijk knikje……….ik overdacht het en zie dat dit tegenwoordig mij ook bij de kassa in de supermarkt overkomt. Soms zien caissières mij niet en dan weer wel.Ik maakte daar “vroeger” een innerlijk probleem van en oordeelde daarover. Het klopt natuurlijk als een bus! Nu ik mij zelf steeds meer zie staan, ben ik niet meer afhankelijk van de ander. Wat simpel en logisch!!

Ik voelde mijn hart opengaan

Ik kwam bij een groot meer en deed de zwaaioefeningen, maar nu zonder armen uit te reiken. Ik deed het heel heel langzaam en nam de einder gedeelte voor gedeelte in mij op. Ineens voelde ik mijn hart opengaan en het leek er op, dat al mijn organen in verbinding stonden met wat ik zag. Ik voelde pijntjes verdwijnen. Het was heerlijk om zo verbonden te voelen. Toen ik klaar was, keek ik in mijn directe omgeving en zag de bomen, die van kleur veranderd waren. Het was geen groene schors meer; het was veranderd in gecorrodeerd kopergroen. Heel fascinerend. Ik keek verder en zag de dat bruine hagen veranderd waren in brons. Heel bijzonder om die diepere natuurlijke kleuren te aanschouwen.

Gouden bomen

Nieuwe ogen zien gouden bomenIk vervolgde mijn wandeling en mijn gedachten gingen alle kanten op en was met zaterdag bezig. De begrafenis van de vrouw van een neef van mij. Ik heb de hele dienst in de aula al meegemaakt. Het werd steeds drukker in mijn hoofd en ineens werd ik mij dat gewaar door mijn schouders die zwaarder begonnen te worden en mijn benen werden pijnlijker. Ik stond stil en verbond mij weer met mijn omgeving. Het duurde even voordat er weer ruimte in mijn hoofd was en ik liep weer verder. Richting speciale bomen, die ik gisteren had gezien als gouden bomen. Die vielen zo op, De stam was voor een gedeelte overgoten met een gouden nevel. Ik benaderde ze nu van de andere kant en was benieuwd. Inderdaad ik zag het weer en ben weer stil blijven staan. Niet de hele stam, maar een groot gedeelte lijkt alsof ze zijn bespoten met een goudkleur. Heel bijzonder.

Mijn toen/nu tunneltje

Ik kwam bij een tunneltje voor voetgangers en fietsers en ik moest in het midden stilstaan. Ik nam de omgeving in mij op en ik ontwaarde mijn bril. Nu heel sterk en ineens zag ik mijn adem tegen mijn “brillenglazen” condenseren. Totaal mysterie. Ik dompelde mij er helemaal in en keek voor en achter uit……….heel bijzonder……… vooruit keek ik in een heldere wereld en wanneer ik naar achter keek was het wazig. Na verloop van tijd nam ik afscheid en stapte de heldere wereld in en weet dat ik mijn Nu/Toen Tunneltje nog wel een keer zal bezoeken.

Waarnemen met nieuwe ogen

Nieuwe ogenKarin, jouw comment zit in mijn hoofd en wilde reageren op het samen wandelen. Ik lees jouw mail eerst even door en je vertelt over het uitgebreid de schors van een boom bekijken…..en wat kreeg ik vanmorgen als inspiratiemail……….

De ware ontwikkelingsreis is geen
speurtocht naar nieuwe landschappen,
maar waarnemen met nieuwe ogen.
Marcel Proust

Groen om zijn hoofd

Je vraagt of ik de gouden kleur op de boom als een aura zie………….:) Jij bent helderziend………….:) Woensdag kwam een vriend langs en wat zag ik……..voor het eerst in mijn leven…..een hele mooie groene kleur rond zijn hoofd. We hebben er heel veel lol om gehad, omdat wij wel over deze onderwerpen praten. Op een gegeven moment krijgt hij zijn vriendin aan de lijn. Ik hoor dat hij zijn verhaal niet kan vertellen, want elk moment wordt hij onderbroken. Ik kijk naar zijn hoofd……..groene kleur weg ..en dan is het woord aan zijn vriendin en mijn vriend reageert…mm…oh….ja…mm…ja……en ik kijk weer naar hem………..groen om zijn hoofd…………we hebben er veel plezier om gehad……. Karin bij de boom zag ik geen aura……….maar wel de eerste bij een goede vriend van mij…:)

Ik hoef ALLEEN maar te voelen

Voelen met nieuwe ogenIk geloof nu ook wel dat je met z’n tweeën heel goed kan wandelen………..het was een mega oordeel van mij, wat er onder lag……..ik zie het………Over het aarden heb ik zo mijn vraagtekens. Het heeft mij bezig gehouden! Waar ik tegen aanloop is dat ik iets zou moeten toevoegen. Bij jouw benadering is het dat ik ALLEEN maar hoef te voelen wat IK voel…..Jouw blote voeten in de sneeuw……..dat is het voor mij…..ik zie het ook aan mijn kleindochter…………..iedereen (en ik ook) trekt warme sokken aan die kleine pootjes………………en zij loopt op haar blote kakkies………Ik zie het …het is ons eigen probleem…..onze eigen koude voeten willen we niet zien …Ik begin het te doorzien………….het is 21-12-2012……het loopt tegen 12.11 uur……..

Lees verder hoe het Lies vergaat, door hier te klikken.

Comment Section

0 reacties op “Mijn Nu/Toen tunneltje

Plaats een reactie


*