Page content

Mijn ogen geven me geluk

Gelukkige ogen

Via linked in kwam ik in contact met Lies, die na een bericht van mijn zijn bril af is gaan zetten. Op het forum van linked in deelt hij zijn ervaringen, die ik met zijn toestemming hier op de website zet. Klik hier om het voorafgaande deel te lezen:

Ik voelde het geluk door mij heen stromen

Woensdagmorgen heel vroeg heb ik in bed in mijn netbook geschreven wat de nacht mij voor inzichten had gebracht. Daarna wilde ik weer gaan slapen en er kwamen spontaan ogenyogaoefeningen naar boven. Het resoneerde in mijn lichaam en voelde het geluk door mij heen stromen. Ik kreeg een beeld van blauwe cirkels, die de mensheid voorstelde. De woensdagmorgen schilder ik altijd intuïtief in een klein groepje en had helemaal zin om hetgeen voor mijn geestesoog verschenen was, aan het doek toe te vertrouwen.

Er kwam een verdriet los

In mijn voorstelling zou ik in al die cirkels verschillend in vullen, maar wel met het idee daar allemaal dezelfde kleuren bij te gebruiken. Ik had het gevoel dat wij als mensheid wel verschillend zijn, maar uiteindelijk toch EEN zijn. Ik ging door met de ogenyogaoefeningen en ik deed de oefening om de pupillen van links onder naar rechts boven te bewegen. Het deed wat pijn en ging er met aandacht naar toe. Heel zacht en langzaam begon ik te bewegen…….er kwam een soort verdriet los….moeilijk te omschrijven…..een verdriet dat niet gekoppeld was aan personen of situaties…..en ben in slaap gevallen……..

Ik werd bewust van mijn ogen

Ik werd wakker en had erg veel zin om te gaan schilderen. Ik had het doek al helemaal in mijn hoofd klaar en tijdens de autorit op weg naar het atelier fantaseerde ik er op los hoe de cirkels ingevuld zouden worden. Ik was halverwege op weg en ik werd mij ineens bewust van mijn omgeving en werd ook ineens bewust van mijn ogen……. Ineens ging ik controleren of ik de borden kon lezen…….ineens realiseerde ik mij dat ik voor die tijd “onbewust bekwaam” had auto gereden in relatie tot mijn ogen …en ik werd weer “bewust bekwaam”……..het zicht werd afwisselend minder scherp en meer scherp.

Blauw, rood en oranje

Ogen en cirkelsVol enthousiasme plak in mijn vel papier van 75x 100 cm in verticale richting op mijn ezel. Ik maak 3 olieverf stiften klaar. Blauw, rood en oranje. Ik ga voor mijn ezel staan en met volle overgave teken ik 4 of 5 blauwe cirkels. Helemaal conform de voorstelling hetgeen ik had gezien…………maar wat gebeurt er??……….ik pak de rode stift en wil rode cirkels tekenen ………..en dat gaat niet……er komen andere figuren te staan………..een soort uitspatting van power cq uit de band springen……en er is ook een rem……….mijn inspiratie verdwijnt en ik ga op de stoel zitten om te wachten op nieuwe impulsen…… ik pak de oranjestift en die wilde geen cirkels meer maken en trek een lijn tussen de cirkels en figuren door…..en ga weer zitten. Ik was uitgeblust.

Weemoed

Mijn vrolijkheid en enthousiasme zijn verdwenen……en kan niet anders dan zwarte verf pakken. Ik ben binnen de lijnen, rondom de cirkels en de figuren gaan schilderen. Dat deed ik met volle overgave……er kwam een soort balans……………wel een dubbel gevoel….. Een van de kunstenaars meldde dat er bij haar een soort verdriet naar boven kwam en dat was haar aan te zien…….. en ineens komt er bij mij een woord uit……. Weemoed…….. Zij herkende het ……en is nogal praktisch ingesteld en stelde voor om het zwarte stuk er helemaal uit te knippen. Het frappante is, dat op het stuk dat zou overblijven de blauwe cirkels staan……… met een witte achtergrond…….

Mijn onderbewuste en mijn bewuste zijn aan het stoeien

Ogen en oud en nieuwIk heb het schilderij het schilderij gelaten en ben gaan wandelen. Ik herken wel weemoed……..en ik wil die onder ogen gaan zien. Op dit moment voel ik dat ik er de schaar niet in ga zetten……..Ik ben afgeweken van mijn voorstelling, die ik voor de geest zag met alleen maar blauwe cirkels……en pakte de rode stift…..als vanzelf konden die geen cirkels maken en met de gele stift was dat ook niet mogelijk. Zou het kunnen dat mijn onderbewuste en mijn bewuste met elkaar aan het stoeien zijn en dat ik het te zien krijg middels mijn schilderij?

Is het allemaal suggestie

Donderdagmorgen zit ik in alle vroegte in de auto. Het is mistig en realiseer mij achteraf dat ik steeds meer vertrouwen krijg (tijdens het autorijden). Ik merk dat ik minder last heb van mijn medeweggebruikers. In de zin dat ik “vroeger” last had van opdringerige medeweggebruikersn. Ik zie ook dat ik veel mee anticipeer en voel mij meer op mijn gemak in het verkeer dan “vroeger” Er begint zich een verandering af te tekenen en heb sterk de indruk dat het bewuste en het onbewuste elkaar nog af en toe de loef af willen steken. En soms steekt het ongeloof de kop op……is het niet allemaal suggestie……..??

Gevecht tussen het oude en het nieuwe

Een gevecht tussen het oude en het nieuwe…….Zou de weemoed tijdens het schilderen daar een uitdrukking van geweest kunnen zijn………? Afscheid nemen van het oude bekende….en helemaal gaan voor het nieuwe? En ook: De twijfel…….dit is toch te mooi om waar te zijn?  Dit gelooft toch niemand…….etc….Intens boeiend proces en ik zie dat er geen handleiding voor het leven bestaat……..:) Dit is Het Leven en begin er van overtuigd te raken dat mijn OGEN……….heel belangrijke meetinstrumenten zijn…..  Dankje wel, Karin voor jouw eyeopener………

Dit is zo’n mooi geschenk

Geschenk van de ogenWat een luxe Karin, mijn autobiografie wordt geschreven…..Haha…….Ben ik dan echt zo lui…of heb ik gewoon een paar luie ogen………:) of is het wat anders..Ik vertelde afgelopen donderdag aan mijn zoon en schoondochter…dat ik blij was met jou, omdat ik anders niet zou weten of ik dit allemaal middels een boek wel zou durven laten uitgeven. Wanneer ik namelijk te veel ga nadenken wat ik geschreven heb, dan vliegen de angsten mij soms naar de keel. Dit is zo’n mooi geschenk. Ik zie nu heel scherp dat ik mijn familie anders kan zien. Ik schopte omdat ik hen wilde veranderen. Ik zie dat ik dat ook tegen de maatschappij heb gedaan…….en hier op de fora………zoals een blinde die verwijt dat ze hem niet zien…………..:)

Klik hier om verder te lezen hoe het Lies vergaat.

 

Comment Section

0 reacties op “Mijn ogen geven me geluk

Plaats een reactie


*