Page content

NLP is een dogma

NLP is van buiten naar binnen

Via linked in kwam ik in contact met Lies, die na een bericht van mijn zijn bril af is gaan zetten. Op het forum van linked in deelt hij zijn ervaringen, die ik met zijn toestemming hier op de website zet. Klik hier om het voorafgaande deel te lezen:

Kijken van binnen naar buiten

Wat ik een heel mooie benadering vindt, Ronald is dat je zegt dat je steeds meer van binnen naar buiten gaat kijken……… Door op vele forumborden te schaken, krijg ik mijn ontwikkelingen steeds helderder in zicht. Door het uitzoeken op dit forum leer ik beter Mijzelf te Zien. Op het forum “Loslaten” kan ik weer ruimte scheppen en op het forum “Oproep tot massa-meditatie” kan ik weer uitzoeken wat mijn weerstand is t.a.v. informatie van buiten af in de vorm van nieuwe dogma’s. Dit simultaan onderzoek is mijn ultieme vorm om mijn graal te ontdekken.

Ik zie dat ik steeds minder tegen dogma’s vecht

Ik zie dat ik die alleen maar kan ontdekken door naar mijzelf en naar Mijzelf te luisteren. De graal kan ik niet ont-dekken middels mensen, die mij dogma’s, cq kunstjes voorhouden. Die invloed haalt mij juist van mijn authentiek pad af. Ik ben nu ruim een jaar op het forum en zie dat ik steeds minder tegen therapeuten e.d. ageer.

NLP is een dogma

NLP klopt niet voor mijzelfEen voorbeeld om dit helder te maken: Iemand komt op het forum plompverlogen met NLP aanzetten. Ik reageer daar op door te zeggen dat NLP een mindset  is. Ik wilde graag de  benadering van die persoon zien, naast die van Karin. Ik dacht dat dit verheldering zou kunnen brengen. Ik stelde een vraag en diegene is foetsie ……niet echt verdwenen, want ik zie hem op een ander forum opdoemen. Ik zie dit verschijnsel met grote regelmaat gebeuren. Nu begrijp ik het pas. Ik zit aan zijn boterham

NLP klopt niet meer voor mijzelf

Ik heb in het verleden mensen “geholpen” door NLP oefeningen met hen te doen om andere gevoelens te laten ervaren. En het werkte. En wie werd daar OOK heel erg blij van……ja ik……..Dat zou ik kunnen beschouwen als dat ik mijn hart volg…..Maar is dat wel zo? Wanneer ik daar een etiketje  “dienstbaarheid” op plak….Zou het kunnen dat het fasen zijn……dat je/ik dus allemaal beroepen nodig hebt om te ontwikkelen. Ik voel in mijn wezen dat NLP niet meer klopt voor mijzelf…. Logisch dat ik dit niet meer op mensen kan toepassen.

Dit is het ultieme loslaten

Ik word door mijn bril steeds meer bewust van mijzelf …..en dat komt, zie ik nu…..dat er geen mensen aan te pas komen, die mij adviseren of coachen. Wat ik zo sterk vind van jou Karin, dat jij faciliteert. Dat is het ultieme waar ik ook op zoek naar ben……en ik zie mijn valkuilen……..ik wil mensen nog af en toe gelukkig maken……en dat is niet aan mij….dit is het ultieme loslaten……

Dogma’s brengen mij verder van huis

Ik ging door een dalDoor het “dal” waar ik gisteren door heen ging kom ik dichter bij mijzelf……ik zag de ondertiteling op t.v. ineens scherper…..toen ik mij dat gewaar werd, werd het zicht weer vager. Ik kan het niet geloven…..en ik zet het vast als resultaat…..Ik wil nog steeds METEN. Meten is weten……..Nu weet ik dat meten juist het tegenovergestelde vertelt….Innerlijk Weet ik nu, dat ik kan Zien. Mijn denken probeert mij van het Weten af te houden. Waarom die innerlijke strijd? Het is het steeds weer dat vasthouden aan….. Ik wil er vast geen nieuwe dogma’s meer bij. Ze brengen mij verder van huis….. Wanneer durf ik mij ECHT te laten gaan?

Overgeven als een kind

Ik heb dit geschreven nadat ik wakker werd, daarna ben ik gaan slapen en daarna kreeg ik een droom: Ik liep in een heel ver land…ik was verdwaald en kon de weg terug naar huis niet vinden….het was een hele drukke stad en ik liep de stad uit. Ik liep tussen heel veel mensen en ineens kom ik bij een rand van een weg…..ik keek naar beneden en zag een rivier….en in die rivier kolkte het van de kinderen…..honderden kinderen krioelden daar stroom afwaarts………Overgeven als een kind………aangereikt door een droom….

Ik was versteend

Overgave van een kindIk zat vanavond in alle rust op de bank te mijmeren en ineens zag ik dat ik een fragment van de droom niet verteld heb. Net voordat ik de stad uit liep met een grote menigte, net voordat ik de rivier zag met de krioelende kinderen, zag ik wat anders. Uit schaamte vertelde ik dit niet. Ik zag een kindje uit een duiker vanuit de rivier in een zijslootje onder water drijven. Ik voelde paniek en ik durfde geen actie te nemen. Ik was versteend. Ik beelde mij in dat het een pop was en suste mij in slaap en deed net of ik niets gezien had. Het voelt als dat ik willens en wetens de andere kant uitkeek…ich habe es nicht gewusst…..Ik vraag mij af waarvoor ik mijn ogen sluit en ga dit vanavond voordat ik ga slapen vragen…. wie weet……..wat schaamte toch allemaal niet kan doen……..

Wil je meer inzichten en ervaringen lezen van Lies, klik dan hier!

    Comment Section

    0 reacties op “NLP is een dogma

    Plaats een reactie


    *