Page content

Hoe voel je je eigenlijk?

Hoe voel je je? Geen zin!De vakantie is weer afgelopen, ik mis hem nu al. Vanochtend opstaan, het viel niet mee. Mijn hoofd wilde wel, die was wel uitgerust ook al mocht het niet meer uitslapen. Maar mijn hele lichaam voelde zwaar en loom en wilde het bed niet uit. Hoe komt het dat mijn lichaam er geen zin in heeft, ik stond er even bij stil. Hoe voel ik me eigenlijk? Ik merkte dat ik er tegenop zag, om de kinderen weer zover te krijgen dat ze naar school zouden gaan, terwijl ze eigenlijk geen zin hebben. “En ik heb geen zin om te doen wat jouw hoofd allemaal bedenkt”, hoorde ik mijn lichaam zeggen, “Ik wil weer lekker wandelen met blote voeten in de natuur, ook al is het maar een strookje langs de voetbalvelden. Maar dat zit er zeker niet in vandaag?” “Nee,” zei mijn hoofd terug, “er is veel te veel te doen, boodschappen, blogbericht schrijven, twee afspraken, kinderen weer van school halen”. “Jammer”, verzuchte mijn lijf en stond op uit bed.

Mopperend zat hij op de bank

Het kostte me veel moeite mijn jongste zoon wakker te maken, die lag diep in slaap. Eenmaal wakker kon hij niet naar school want hij was heel verkouden. Bijna iedere ochtend meldt hij zich bij mij ziek als hij naar school moet. Mopperend zat hij op de bank. De andere twee maakten zich gelaten klaar voor school, het enthousiasme droop er niet echt van af. Eigenlijk hadden ze ook geen zin. Opeens kwam er een hoop frustratie bij mij uit: “Verdorrie”, stampvoette ik “Gedoe ook iedere keer! Ik wil natuurlijk ook het liefst dat jullie het fijn hebben op school”. Zo, dat was eruit. Daarna gingen we weer verder met aankleden, eten, jassen en schoenen aan, op de fiets naar school.

Verveling een oorzaak van slecht zien

Hoe voel je je? Verveeld!Ach, en het is ook niet zo dat ze het heel naar hebben daar op school. Ze hebben een lieve juf en doen naast het serieus leren ook leuke dingen. Maar er is ook duidelijk een stuk in ze dat school niet leuk vindt. En ik kan het me goed voorstellen, want hoe onnatuurlijk is school eigenlijk wel niet. Op bankjes met elkaar in een klas zitten. Af en toe even luchten buiten en daarna hups weer de schoolbanken in. Met zijn 25-en bij elkaar in een klaslokaal doen wat de juf zegt. “Al die vragen”, verzuchtte mijn dochter eens “dan heb ik er al heel veel gehad en moet ik er nog een heleboel. Saai!”. Een belangrijke oorzaak van slecht zien is volgens dr. Bates verveling. Saaiheid en verveling gaan tegen de natuur van ogen in. Die houden van beweging en buitenlucht. En lezen vinden ze ook wel leuk, als ze de materie boeiend vinden.

Verhuizen naar Zweden?

Ik las eens een verhaal van een moeder waarvan haar kinderen in Zweden op school zitten. Die beginnen de dag met een boswandeling of ze gaan skieen. Ze leren daar lezen, schrijven en rekenen, maar ook hoe je bijvoorbeeld een doel voor het voetballen bouwt. Ze leren veel in de natuur en als ze haar kinderen ophaalden kwamen ze uitgelaten de school uitgerend. Zulk onderwijs gun ik mijn kinderen ook,maar ja, om nu te gaan verhuizen naar Zweden. Dat verlangen heb ik nu ook weer niet.

Het is er allebei

Onderdruk je je gevoelZo zijn dingen in het leven vaak dubbel. Ik kan echt ervaren dat als ik een rotbui heb en op alles wil mopperen er altijd een stemmetje in mijn hoofd zit, die zegt: “Maar het is toch niet alleen maar zo, er zitten toch ook voordelen aan school. Ze leren lezen, schrijven en rekenen en doen ook leuke dingen. Je vindt het toch ook fijn om weer je eigen dingen te kunnen doen, zonder kinderen om je heen”. Ik kon dan de neiging hebben om snel naar het positieve toe te stappen, terwijl het onderhuids nog flink aan het broeien is. Inmiddels ben ik er wel achter dat ik beter even goed in mijn rotgevoel kan gaan zitten. Het de ruimte en aandacht geven. Door het helemaal te voelen, of door even boos te stampvoeten op de vloer. Als ik dat heb gedaan, ontstaat er weer ruimte voor het andere. Want het is er allebei.

Je eigen schuld?

Regelmatig zie ik op facebook van die spreuken voorbij komen: Succes is een keuze! Met een plaatje van iemand die heel succesvol is en iemand die in zak en as zit. Van het succesvolle straalt het positieve eraf de andere zit er dan ingedoken bij. Dit soort spreuken irriteren me altijd mateloos. Om even lekker negatief te zijn. Alsof het allemaal zo simpel is. Als je je rot en naar voelt, dan is het je eigen schuld. De boodschap is namelijk dat je ervoor kunt  kiezen om je blij en vrolijk te voelen en vooral positief te denken.

Bijziend door liegen

Maar als je daarvoor kiest, wat gebeurt er dan met het stuk dat zich naar en rot voelt. Dat stuk wordt opzij geschoven, genegeerd, het mag er niet zijn. Maar het is er natuurlijk wel. Door het te negeren, te onderdrukken, ben je ook niet eerlijk tegen jezelf, maar aan het liegen. En van liegen, had dr. Bates ontdekt, wordt je bijziend. Hij zag het voor het eerst bij een meisje van vijf, die een leugen vertelde. Hij bekeek haar ogen met een retinoscoop en zodra ze de leugen vertelde, werden haar ogen bijziend. Ogen laten zich niet bedriegen.

Zwart/wit

Het is er allebei!Bovendien vind ik dit soort plaatjes en spreuken zo zwart/wit. Je bent of het een of het ander, of  succesvol of een loser. Bij sommige mensen kan ik wel eens het gevoel krijgen dat ze altijd blij en positief zijn. Totdat iemand me eens zei “Je weet toch niet hoe ze thuis zijn. Het kan best dat ze daar pas hun stukje laten zien die het allemaal niet zo leuk vindt”. Dat vond ik wel verhelderend. Voor mij voelt het in ieder geval bevrijdend om de rot gevoelens even helemaal goed te voelen. Soms komen er hele mooie inzichten uit en ervaar ik meer ruimte ook in mijn zien daarna. En als het naar boven komt op momenten die me niet uitkomen, dan beloof ik mezelf altijd dat ik er dan op een later moment wel de ruimte aan zal geven. Die keuze heb ik. En dan is het ook goed.

Bij het naar bed gaan vertelde mijn zoontje dat hij het heel leuk heeft gehad op school!

Hoe voel jij je eigenlijk? Herken je het dat je iets anders laat zien dan je voelt. Ik zou het leuk vinden als je hieronder een reactie achterlaat.

 

 

Comment Section

6 reacties op “Hoe voel je je eigenlijk?


Door Diana vd berg op 21 augustus 2016

Ik zou ook graag oogoefeningen willen leren



Door Marij op 9 februari 2016

Vanochtend voor het eerst de leesbril afgezet.En terwijl ik dit schrijf ligt de leesbril in de la. Het lezen van dit artikel ontroerde me sterk toen ik las over wat verborgen emoties met ogen kunnen doen.. Door alle tranen die loskwamen kon ik gewoon de tekst blijven lezen… zelfs duidelijker dan ooit met de leesbril.. Mijn homeopaat heeft me gewezen op VolZicht . ivm Macula-degeneratie .in 1 oog en andere oog veel staar door heftige medicatie ivm Sarcoidoce. op het netvlies. Ik ben nieuwsgierig naar wat het me allemaal kan brengen. !!


Door angeliek op 17 november 2015

Ik ken dit wel, ik heb dezelfde ervaring en irritatie gehad. Toen ik wist dat alles er mag zijn en dat niets fout is werd ik vrijer en meer ontspannen en toen kon ik gaan leren effectief met die emoties om te gaan. Ik leerde met ze omgaan, zoals je met een eigenaardig persoon kunt leren omgaan.


Door petra op 17 juni 2013

hallo, wat ik wel merk de laatste tijd nu k met oogoefeningen bezig ben dat ik minder zit te piekeren. Ik let minder op anderen. Mijn wereld ziet er letterlijke en figuurlijk anders uit. En ja de natuur geeft je natuurlijk alles,Ruimte, geen oordelen rust en energie. Hartelijke groet,


Door I.de Klein op 8 januari 2013

Bedankt voor dit inzicht in zijn context; verhelderend eenvoudig geschreven zoals Gods schepping verbonden is in- en buiten ons mensen; lichaam geest en ziel een drieeenheid in alle (opr)échte rerlaties.

Plaats een reactie Annuleren


*