Page content

Beter zien op de blote voeten

Met de blote voeten nog in de schoenenIk ga altijd direct beter zien op de bloten voeten. Het voelt zo heerlijk om te doen, daarom had ik afgelopen maandag een blote voeten workshop georganiseerd. Met zijn drieën gingen we het bos in, bij Bussum Zuid, op de blote voeten. Het was een beetje een miezerige dag, maar het was ook dit keer zo dat we er weinig last van hadden. Vaak heb je als je buiten bent veel minder last van de regen dan als je binnen bent. Dan lijkt het vele malen erger dan het is.

Aarden met je blote voeten

Het eerste stukje, vanaf het station naar het bos, hadden we onze schoenen nog aan, in het bos deden we de schoenen uit. Alledrie zijn we het gewend om op blote voeten te lopen, dus niemand was een beginner. Het begin paadje was wel wat pijnlijk om te lopen, door dat er veel kleine steentjes op lagen, maar al gauw vonden een zacht zandpad om op verder te gaan. Zodra je met de blote voeten op de aarde bent, ben je geaard. Je voelt direct dat je uit je hoofd gaat en je heel bewust wordt wat je voeten voelen. Als er schoenzolen tussen je voeten en de aarde zit, dan merk je niet zoveel verschil. Maar met je blote voeten voel je van alles, de regen op de grond, de warmte van de grond, want het de grond voelde helemaal niet koud aan. De steentjes, het zand, de modder.

Door de modder en de plassen

Hier zijn de blote voeten nog schoonZo wandelden we met zijn drieën door het bos: ik, een sociaal pedagogisch werkster in de kinderopvang en een advocaat. Met onze blote voeten over de kiezels, over het zand, door de modder en in de plassen. Leuk is het om dan pootje te baden in de plassen, met je schoenen zou je de plassen vermijden. Met de blote voeten voelt het juist lekker om door de plassen heen te lopen en de modder tussen je tenen te voelen.

Gek eigenlijk

Door met je blote voeten te lopen ben je ook echt geaard, want als je lichaam contact maakt met de aarde, kan de energie van de aarde door je heen stromen. En dat voelt prettig. Van nature hoort een mens geaard te zijn, maar door de huizen waarin we wonen en de plastic en rubber zolen die we dragen, zijn we nauwelijks nog geaard. Hooguit op de dagen dat we op het strand zijn, krijgt de aarde energie de kans om het lichaam binnen te stromen. Gek eigenlijk, dat we ons zo afsluiten van deze heilzame energie. Terwijl als je er wel voor open stelt, en zonder  schoenen gaat lopen door het bos of in de stad, word je juist gek aan gekeken.

Lopen op blote voeten door de stad

Lekker door de modder met de blote voetenOf krijg ik die verbaasde blikken omdat ik het zelf nog als gek ervaar. Laatst kreeg ik deze mail gestuurd van een blote voeten loper: “Behalve met werken loop ik altijd op blote voeten, het hele jaar en ook in de stad, al zeven jaar. Als het normaal voor je is valt het anderen minder op, waarom weet ik niet. Natuurlijk krijg ik wel reacties, maar eigenlijk alleen positieve. Van de winter zag iemand de afdrukken van mijn blote voeten in de sneeuw naar een winkel en is ze de voetstappen gevolgd voor een praatje. Gewoon zoveel mogelijk doen op blote voeten”. En hoe meer mensen het doen, hoe minder gek het is. Ik herken de positieve reacties wel van mensen. Een keer vroeg een mevrouw of ik degene was die Tai chi gaf in het bos. Dat was ik dus niet, maar ze dacht dat omdat ik zo heerlijk van het bos aan het genieten was op mijn blote voeten.

Ben je je schoenen vergeten?

De dag na de blote voeten workshop ging ik naar een vriendin die in dezelfde wijk woont. Ik pakte al mijn schoenen maar bedacht me. Door de reactie van hierboven wilde ik ook met mijn blote voeten door de wijk. Als ik het normaal vind, dan valt niemand het op, dacht ik onderweg. Over de stoep en op de straat liep ik met mijn blote voeten. Het is in ieder geval al minder gek, omdat het warm weer is dan door de sneeuw. Onderweg kwam ik mijn dochter met haar vriendin tegen. “Ben je je schoenen vergeten”, vroeg haar vriendin. In de winter had zij nog met haar blote voeten in onze tuin door de sneeuw gelopen. Ik zei: “Nee hoor, maar als je in de sneeuw met blote voeten kunt, dacht ik, dan kan het met de zon ook”. Toen ik verder doorliep hoorde ik ze heel hard giechelen.

Fijne workshop

Alle blote voeten in de modderplasDe workshop was fijn om te doen, de andere twee merkten ook effect in hun zicht. Van de advocaat kreeg ik de reactie: “Veel dank voor de prettige ochtend gisteren. Ik denk dat deze workshop zeker meer liefhebbers van blote voeten lopen zal trekken.” Grappig, want de workshop was eigenlijk bedoeld om mensen over de streep te helpen die het niet gewend zijn, op blote voeten te lopen. Ook ik vond het een fijne workshop en doe hem graag nog een keer. Zou je een keer mee willen doen, als ervaren of onervaren blote voeten loper. Laat het me weten, dan organiseer ik hem nog een keer.

Met je blote voeten lopen helpt je om te aarden. Maar op momenten dat je niet op blote voeten kunt lopen, kun je jezelf  ook aarden door op een aardingslaken te slapen of te werken met een aardingsmatje. Voor meer informatie hierover kun je hier klikken

Loop jij wel eens op blote voeten? Of juist liever niet. Ik zou het leuk vinden als je hieronder een reactie achter laat.

 

Comment Section

19 reacties op “Beter zien op de blote voeten


Door Nalle Karhu op 1 september 2014

Ik loop sinds een jaar of twee steeds vaker op blote voeten. Niet alleen thuis of in onze tuin (waar ik telkens het ergste grindpaadje weer moet overwinnen) maar ook op straat en in de binnenstad, in veel winkels, het OV, etc. Tja, mensen kijken je wat raar aan, vooral als het weer wat kouder wordt. Nou en, liever mijn plezier dan hun “normen en waarden” (die op dat punt vaak krom zijn…)

Mensen zijn nu eenmaal vaak hypocriet als het gaat om hygiëne. Alsof je voetzolen meer onheil en smerigheid aantrekken en achter laten dan je schoenzolen, waar je immers net zo vrolijk mee door je huis loopt, alles te bevuilen. En schoenen was je zelden tot nooit. En wat is vuil ? Aarde, stof, olie en vet of andere organische resten. Niet veel smeriger dan wat er volop in je neus- or oorgaten zit. Ja poep en pies kan vies zijn. Maar je huid heeft geen slijmvlies of smaakpapillen. Zeker met wat eelt is een aanraking te vergelijken met het dragen van leren handschoenen.

Overdekte stationsperrons zijn meestal een mix van veel smerigheid. Omdat het er niet regent en iedere dag heel veel mensen passeren, zijn ze besmeurd met troep variërend van vogelpoep en klevende kauwgom tot opgedroogde cappuccino en plasjes lekwater uit een kapotte goot. Dat soort spul. Maar hoe vies is dat werkelijk ? Ik ga het niet oplikken, maar kan het mijn voeten deren ? Lekker door het gras lopen levert onopgemerkt direct tachtig soorten stront aan en tussen je tenen. Ik weet niet wat ik erger moet vinden – het is volgens mij allebei geen ramp, eerlijk gezegd.

Ik ben geen voeten-fetisjist of zo hoor, integendeel; ik vind voeten totaal oninteressant. Maar het doet mijn lijf goed, dat heb ik terdege gemerkt aan mijn knie- en voetgewrichten, mijn evenwicht en houding. Voeten in schoenen worden vaak lui, zeker als je niet echt sportief bent en je voeten zelden wat extra impulsen krijgen of hard hoeven te ‘werken’.

“Voor je ’t weet trap je in glasscherven.” Hmm… ik betwijfel het. Je kijkt als vanzelf veel meer uit je doppen als blootloper. En niet met je neus omlaag, maar juist wat verder dan je neus lang is. Glas zie je namelijk direct blinken, en het ligt bijna altijd veilig tussen richels. Want kapot glas wordt heel snel tot gruis gereden of gelopen of weggeveegd. En als je dan ergens ‘vers’ glas ziet liggen, dan trap er toch gewoon niet in !! Mensen doen soms alsof het een magnetische werking op je voeten heeft. Nee, onverwachte doorntakjes of eikeltjes in gras, die kunnen pas gemeen zijn. Maar ook daar ontwikkel je een ‘zesde zintuig’ voor.

Tot nu toe heb ik me nog nooit bezeerd door mijn blootloperij. De twee keer dat ik het afgelopen jaar mijn voeten licht verwondde, was het met slippers op een roltrap en op het strand door een scherp schelpje tussen mijn tenen. Zal je net hebben 😉 Je voetzolen kunnen van oudsher veel verdragen. Op de stelling “onze prehistorische voorouders hadden geen schoenen” hoor je vaak als tegen-argument “prehistorische voeten hoefden ook niet op harde stoepen en wegen te lopen!” Nou, natuurstenen en rotsen zijn een graadje erger dan het grofste asfalt of de randjes van een stoeptegel. Flauwekul dus, gewoon doorlopen.

Een aanpassing die ik heb ontdekt en die ik iedereen aanraad, is de aanschaf van een paar “ergonomische” fietspedalen van Ergon. Google daar maar eens op, dan vind je ze wellicht direct. Ze zijn plat en vlak genoeg om comfortabel zonder schoeisel te fietsen, en groot genoeg om toch goede grip te hebben. Een ware vondst, want fietsen op smalle pedalen of met gekartelde metalen randen is geen genot voor je voet. Dát hadden onze prehistorische voorouders inderdaad niet !


Door Michel op 16 juli 2014

Echt altijd op blote voeten lopen is inderdaad wel “een beetje” wennen. Fysiek valt het verrassend genoeg wel mee. Stenen, schelpenpaadjes, brandnetels: het voelt steeds vertrouwder (en minder pijnlijk) aan. Op het sociale vlak ligt het wel een beetje lastiger. Je stelt je door blootsvoets te lopen – dus door nogal af te wijken van de norm – kwetsbaar en open op. Dat is eng! Maar is dat eigenlijk ook niet mooi? Behalve van de vele oppervlakte-varianten van Moeder Aarde word je je bewuster van je plaats in onze sociale structuren en laat dit zien dat je daar niet altijd in mee hoeft te deinen. Het is misschien een beetje doorbijten, maar werkelijk: net als de fysieke oneffenheden onder de voetzolen went het veel sneller dan je zou denken en werkt het bijzonder bevrijdend!


Door Michel op 16 juli 2014

Ik loop (als hierboven al eens vermeld) altijd op blote voeten. Ook op straat, in winkels, musea, cafe’s en foyers (vaak heerlijk hoogpolig zacht tapijt!), waar het soms druk kan zijn. Toch ben ik nog nooit op mijn teentjes getrapt. Nu zorg ik er op drukke momenten en plaatsen wel voor dat ik “iets meer ruimte inneem”: Als mensen erg dicht langs me (dreigen) te lopen, leun ik geloof ik iets meer naar hen toe. Noem het een (natuurlijk) verdedigingsmechanisme.


Door Karin Hogenboom op 17 juli 2014

Wat leuk om te lezen dat je altijd op blote voeten loopt. Gedurfd hoor! Het is inderdaad heerlijk als je met blote voeten loopt, het verschil te voelen van alle ondergronden en je went er inderdaad aan. Ik heb ook nauwelijks last van de ondergrond waar ik op loop, vind gras en aarde wel het lekkerst.


Door Baijanti op 30 mei 2014

Maar hoe zit het met als je op blote voeten loopt en iedereen (soms weleens) op je voeten per ongeluk trappen?
Weleens meegemaakt?

In de stad is het nogal druk, vandaar.

Maar verder in het bos en het strand is het denk ik geen probleem.
Lijkt mij heel erg wennen als je echt altijd op blote voeten loopt.
Zou het niet alleen durven, behalve op het strand.


Door Karin Hogenboom op 1 juni 2014

Ik heb het nog niet gehad, dat iemand op mijn voeten trapte. Er zijn mensen die ook in de stad op blote voeten lopen, ik doe dat niet. Wel in parken, in het bos, strand, eigen tuin, camping.


Door Nalle Karhu op 1 september 2014

Mensen kunnen ook op je voeten trappen als je slippers aan hebt. Dat is net zo onprettig, lijkt me. Dus geen risico meer of minder vanwege je blote voeten…


Door Michel op 15 april 2014

Altijd aardig geaard.

Vanaf het moment dat ik niet meer kroop, liep ik zoveel mogelijk op blote voeten. Maar sinds een jaar heb ik de schoenen en sokken voorgoed aan de wilgen gehangen.

Geef mij maar een heerlijke regenbui of een grote waterplas om doorheen te banjeren: daar geniet ik oprecht van! Wat is er heerlijker dan over zacht mos te mogen lopen in het voorjaar (en in de zomer, herfst én winter)? Of om te weten hoe je de vloer bij HEMA ook kunt ervaren?

In principe loop ik overal, altijd en bij elke gelegenheid op blote voeten. Bij zeer serieuze en/of gevoelige gebeurtenissen (als een begrafenis bijvoorbeeld) zal ik dat natuurlijk niet gauw doen. Een eetcafé “doe” ik barrevoets. Een heel chique restaurant…? Ik twijfel nog. Een officiële gelegenheid, een opening, uitreiking, etc. stap ik daarentegen blootsvoets in. Erg leuk: keurig verzorgd, stak in driedelig pak, maar zonder… (Je ziet de verwarring soms toeslaan).

Eén ding moet ik wel zeggen: ik heb (bijna) altijd een paar slippers bij me. Zodra iemand aan zou geven mijn blote voeten in zijn/haar winkel, gelegenheid of nabijheid niet op prijs te stellen, doe ik deze zonder discussie aan. (Hoewel mijn voeten natuurlijk veel minder vuil naar binnen stampen dan schoenen, ze veel schoner, sterker en beter doorbloed zijn dan schoenenvoeten, ze niet stinken, etc.).

Behalve laatst in een museum ben ik tot nu toe nooit als zodanig aangesproken over mijn blote voeten gewoonte! Ja: natuurlijk wel door “het publiek”, met origineel gevonden opmerkingen over vergeten schoenen, glas, poep, kou, slaaphuizen… Het went. En voorziet de tere ziel van een mooi, soepel, zacht laagje eelt. Net als je voeten, zullen we maar zeggen!

Ik wil een lans breken voor deze vorm van “continue aarding”, want het is eenieder zeer aan te raden. Laat de goegemeente maar wijzen. En lach daarbij in je vuistje: jij ziet zóveeeeeel meer…!

M.


Door Karin Hogenboom op 15 april 2014

Wat een prachtig verhaal. Dank je wel voor het delen. Ik heb er van genoten. Echt lef.


Door Jeanne Scheurer op 11 juli 2013

Als kind heb ik een keer,op blote voeten door het gras lopend, een flinke prik van e.o.a. beest opgelopen.
Later heb ik eens in een museum in het buitenland op een snikhete dag op blote voeten gelopen, maar werd wel gemaand m’n schoenen aan te trekken.
Nu oefen ik thuis op m’n zeegras vloerbedekking,die ik daar eerst te hard en bobbelig voor vond. Dat doet goed
en vooral dat strekken van de tenen blijkt voor mij ook heel heilzaam.


Door Eva Grootenhuis op 16 juli 2013

Hoi Jeanne

ik loop ook veel op blote voeten, en mensen kijken soms wel even raar op. Ik krijg ook wel eens reacties ‘moet je geen schoenen aan doen..’ Maar ik geniet van mijn blote voeten. Een prik van een beest, of in glas trappen, daar mag ik natuurlijk wel voor oppassen!

liefs eva


Door Betsy Morsink op 4 juli 2013

Hoi Karin,
Leuk, dat jouw blote voetenworkshop samen valt met mijn plannen om in Bathmen de mensen uit te nodigen voor een inloopuur op het Beachveld. Ik nodig mensen uit om te ervaren wat lopen op het zand kan betekenen voor aarding, energie, spierkracht, spierketens, houding en natuurlijk de ogen. Samen wat oefeningen doen en bewust worden wat er gebeurd in het lijf. Vandaag de eerste keer. Heel benieuwd of dit aanslaat deze zomer.


Door Viviane op 2 juli 2013

Karin, ‘op blote voeten lopen om beter te zien’. Waarom verwondert mij dit niet?
Een familielid van mij kreeg van de osteopaat de raad mee om heel veel op blote voeten te lopen om te aarden en om zijn hersenen te ‘prikkelen’; nadat hij reeds een aantal hersenbloedingen had gehad reageerden zijn hersenen niet altijd of traag op de ‘bevelen’ die hij aan zijn lichaam geeft.
Momenteel is hij herstellende van een nieuwe bloeding en heeft hij nog steeds zicht van ‘dubbel zicht’, veroorzaakt door die laatste bloeding. Zelf geloof ik dat ‘op blote voeten lopen’ hem kan helpen in deze problematiek; vandaar dat ik hem jouw artikel heb bezorgd.


Door gert op 2 juli 2013

Ik heb het wel eens gedaan. Ik woon toch aan het bos dus loop niet gelijk in de gaten en het is meteen de juiste condities om met blote voeten te lopen.. Maar, je loopt meteen in de gaten van iedereen.. Je krijgt van iedereen opmerkingen. Schoenen vergeten,.. etc, etc. Heel logisch. Maar ik vindt het vervelend om zo op te vallen en reacties krijgen en weer reacties moeten geven… !!! En je bent er zelf ook teveel mee bezig… je weet dat iedereen op je reageert. Ik zit daar niet op te wachten. Overigens is het naast prettig om zo alles te voelen… het is ook lastig. Denneappels, stukje asfalt met een toplaag van grindsteentjes, vieze voeten (eerst lekker door het zachte modder dat je tenen kneed maarrrrr later vieze voeten. Voeten weer wassen want met vieze voeten in bed stappen….

Het is niet handig.Minimalistische schoene zou een tussenvorm kunnen zijn maar dan aard je niet. Wel gevoels-contact met ondergrond en geen vieze voeten en net niet de pijnlijke takken, steentjes. Ik houd ook niet van koude voeten… Misschien dat je voeten warmer worden als ze afgewend zijn van sokken..

Maar,.. blote voeten op straat is niet sociaal !!

Voer het een stap verder.. Ga helemaal bloot over straat lopen… Lekker shoppen !!! Verbeeld het je !!! Zal ook wel ergens goed voor zijn !!! Je open in ieder geval vele ogen !!!!


Door Olga op 2 juli 2013

Olga Buff

Ik woon in een gedeelte van Zwitserland (Appenzell), waar de mensen heel veel op blote voeten lopen.
We wonen aan de rand van het Säntisgebergte, en we wachten altijd op “47”.
Er ligt altijd sneeuw op de berg, en in het voorjaar, als de sneeuw gaat smelten, ontstaat er in de spleten van de berg door de laatste sneeuw die daar ligt, het cijfer 47.
Dit duurt meestal maar één of twee dagen, dan is de sneeuw weg.
De kinderen weten , dat als er 47 op de berg staat, mogen ze weer op blote voeten naar school.

Zelf Loop ik ook graag op blote voeten, en ik hoop, dat steeds Meer mensen dit gaan doen. Dan vindt men het niet gek Meer. En echt, ook die kleine steentjes merk je na een Poos ook niet Meer.

Succes ermee.


Door Sandra op 27 juni 2013

Ja, ik loop ook graag op blote voeten, als het kan. Vooral als ik een graspad volg, trek ik mijn schoenen uit. Ik heb rare kromme tenen, maar dat maakt me dan niet uit. Ik vind het gewoon lekker en heb goede herinneringen aan avondboswandelingen op blote voeten in mijn jeugd.


Door Karin Hogenboom op 27 juni 2013

Op blote voeten lopen helpt ook om je tenen weer recht te krijgen. Ik ken iemand die heeft hiervoor een hele zomer op haar blote voeten gelopen, en haar tenen stonden daarna een stuk rechter.


Door Viviane op 2 juli 2013

Dank je Karin, alleen al om dié reden neem ik mij voor om deze zomer zoveel mogelijk op blote voeten te lopen, binnenshuis, in mijn tuin, op het strand bij de ochtendmeditatie en de lachyoga (morgenochtend), bij de ochtendmeditaties aan het water deze zomer. Om dat ook te doen in de bossen en op straat … dat is alsnog een brug te ver voor mij. Ooit heb ik op blote voeten een dansmeditatie in het bos gedaan en had nadien last van insectenbeten, dus neen, liever niet.


Door Viviane op 2 juli 2013

Maar ik overweeg om ‘op blote voeten lopen’ in te plannen als onderdeel van een stiltewandeling die ik binnenkort begeleid.

Plaats een reactie


*