Page content

Oogoefeningen om beter te zien

Tibetaans wielAl vanaf 2006 ben ik bezig met oogoefeningen. Maar om nu te zeggen dat ik dat in het begin serieus heb gedaan kan ik niet zeggen. Het tibetaanse wiel had ik uitgeprint en een leeskaart met dezelfde grootte letters. In mijn woonkamer hing ik een kaart op van het tibetaanse wiel want dat vond ik minder vermoeiend om naar te kijken dan zo’n letterkaart , want ik merkte dat ik daarbij toch onbewust altijd mijn ogen inspande om weer beter te zien. ’s Avonds zwaaide ik wat heen en weer en inderdaad, ik sliep er nog goed van ook. Palmeren deed ik niet veel, daar had ik niet genoeg geduld voor en ik droeg een bril die 1 dioptrie minder was dan mijn oorspronkelijke bril .Voor de rest deed ik niet veel.

Natuurlijk zien

Een jaar geleden kocht ik het boek van Natuurlijk zien en deed ik de oefeningen die er in het boek zoveel mogelijk staan. Soms zag ik duidelijk en andere keren weer wazig. En zo verslofde ik de boel weer, maar mijn interesse bleef wel bestaan. Via een website kwam ik terecht bij Karin Hogenboom en het viel me op dat de website erg uitvoerig was en je kreeg nog gratis oogoefeningen erbij en tips. Ik heb het boek ‘Moeiteloos kijken zonder bril’ besteld en ben sinds een paar dagen druk aan het lezen.

Karin opende mijn ogen

In andere boeken las ik dat het haast een fluitje van een cent was om goed te zien, maar het boek van Karin opende mijn ogen. Het was toch niet allemaal zo eenvoudig zoals het in andere boeken stond. In andere boeken kreeg ik de indruk dat na even oefenen mijn gezichtsveld vlug duidelijk werd en dat mijn zicht wel snel stabiel zou zijn. Dat was ook de rede van de andere keren geweest dat ik mijn vroegere pogingen gestaakt had en er toch niet erg in geloofde.

Zonder bril

Als ik vrij ben van het werk loop ik vaak zonder bril. Afgelopen zaterdag twijfelde ik in het Groninger museum of ik mijn bril zou opzetten of niet want het was er vrij donker en om de schilderijen en de beschrijving te lezen moest ik zowat op het schilderij staan.Ik merkte dat dat erg vermoeiend voor mijn ogen is geweest en ik kwam zogezegd als een vermoeiend wrak uit het museum.

Emoties

Een andere keer merkte ik dat er bij mij emoties bovenkwamen en ik niet wist waar het vandaan kwam. Het was iets wat onbewust in mij zat en er kwamen een paar traantjes vrij bij een gedachte aan vroeger. ‘Ik laat het maar gaan’, dacht ik,’ want zo kom ik misschien van die spanning in mijn ogen af’. Ik merkte dat ik daarna meer ontspande.

Mijn zicht is minder na het dragen van mijn bril

Toen ik In het begin buitenliep zonder bril, zag ik een dubbele lijn rond auto’s en voorwerpen heen. Nu is dat verdwenen. Bij het station kan ik niet het bord lezen waar de vertrektijden opstaan, maar ja voor de rest kan ik me wel redden buiten op straat. Ik merk wel dat ik wat duidelijker de kentekens van de auto’s zie en ik kan meer de ogen van de gezichten op de grote tv zien. Ik voel me wel vaak onzeker op straat, want ik ben bang dat ik bekenden niet herken of dat mensen vragen gaan stellen waarom ik mijn bril niet op heb. Op mijn werk in een verzorgingshuis ben ik vaak gestresst en draag ik een bril. Omdat ik daar niet zo ontspannen rondloop en ik dan toch graag de mensen wil zien. Wie waar in de dagzaal zit. Als ik later thuiskom van het werk en mijn bril weer afheb merk ik wel dat mijn zicht  een stuk minder is .

Palmeren als meditatie

Vaak kan ik ‘ s nachts niet slapen en dan ga ik liggend palmeren. Het is ook een soort meditatie om niet aan problemen te denken maar me in te beelden dat mijn ogen zo bedekt zijn dat het hele vlak zwart ziet voor de ogen. De wekker op mijn nachtkastje zie ik de ene keer vaag en de ander keer glashelder. Doordat Karin mij vaak berichten stuur blijf ik gemotiveerd en blijf ik doorzetten…..

Het wordt gewaardeerd als je hieronder reageert op Pauline’s stukje. Vind je het leuk ook jouw ervaringen te delen op deze website, stuur dan een email naar info@volzicht.nl

    Comment Section

    7 reacties op “Oogoefeningen om beter te zien


    Door pauline op 16 september 2012

    Enkele weken geleden is er een poot van
    mijn bril gebroken en was ik op mijn werk verplicht om zonder bril te lopen en dat doe ik nog steeds.
    Wel ben ik vaak onzeker als ik mensen uit de verte
    zie aankomen.Soms denk ik dat het Petra is die eraankomt en als ze dichterbij komt blijkt het een ander persoon te zijn met hetzelfde postuur.
    Soms kan ik glashelder op het bord lezen welke namen erstaan en
    een andere keer zie ik het heel onduidelijk.Gister was er een mevrouw tegen mij aan het praten die mijn richting opkeek maar ik twijfelde
    of ze het tegen mij zei dus ik negeerde het maar en keek maar een andere kant op.
    Soms zwaait de buurman en dan denk ik van;zwaait hij nou of vergisik me?
    Ik zwaai dan maar terug dus er zijn vaak wel momenten dat ik twijfel
    en denk van zal ik mijn bril weer opzetten maar ja, dat vind ik ook weer
    niks.De laatste tijd merk ik als ik naar een plant kijk op de vensterbank de bladeren heel goed zie en dan volg ik de vorm van de bladeren zo naar achteren toe .Dit helpt ook heel goed om beter te zien..
    Groetjes pauline


    Door Karin Hogenboom op 17 september 2012

    Hoi Pauline,
    Herkenbaar hoor, dat heb ik ook wel gehad. Ook wel grappig om te lezen, hoewel het op dat moment waarschijnlijk heel onzeker voelt. Maar het is altijd goed om de humor er ook in te zien.
    Wat leuk dat je wel merkt dat je ook dingen beter gaat zien, en het volgen van de vorm van bladeren of andere objecten is inderdaad een hele goede oefening.


    Door Anne op 4 september 2012

    Hm, het klinkt nog steeds lastig. Omdat je natuurlijk wel goed moet opletten in de les. Met mijn cylinderafwijking is het niet heel makkelijk mijn bril steeds af te laten, maar, als ik hem opzet zie ik eigenlijk alleen maar de bril (de randen), dus dat is ook niet ideaal.

    Dus ben een beetje in dubio! Zonder bril kan ik wel veel beter in de rondte kijken hoewel het fijn zou zijn als het scherper was, en dat roept frustrastie op. Misschien herkenbaar voor sommige mensen.


    Door Karin Hogenboom op 4 september 2012

    Misschien helpt dit artikel je: http://volzicht.nl/focus-op-iets-anders/.
    Het slecht zien komt door spanning, het is ook goed om voor jezelf te voelen waar je spanning vandaan komt. Je bent nu in gevecht met je wazige wereld. Ga op een rustig moment palmeren en voelen welke spanningen, emoties er zitten. Als je dit moeilijk vindt om uit jezelf te doen, kun je ook mijn mp3 gebruiken als begeleiding: http://volzicht.nl/ontspanningsoefeningen/
    Verder is het goed te beseffen dat refractie en cilinerafwijkingen per seconde kunnen fluctueren. Ogen herstellen zich daar van nature zelf in. Maar door een bril op te zetten, kunnen ogen zich niet meer herstellen, want ze kijken alleen maar prettig door de glazen met die ingestelde afwijking. Als je hier meer over wilt lezen, kijk dan hier: http://volzicht.nl/klopt-het-dat-je-ogen-altijd-hetzelfde-zien/.


    Door Anne op 3 september 2012

    Ja, maar als je op school zit en je moet lezen op een scherm en interactie met andere mensen hebben kun je niet alleen maar ´kijken naar wat je wel goed ziet´. Je moet namelijk alles goed zien…

    Hoe moet je dit dan aanpakken?


    Door Karin Hogenboom op 3 september 2012

    Beste Anne,
    Je moet niet alles goed zien, dat is het idee dat je hebt. Als je gewend bent aan het wazige zul je merken dat je heelveel dingen wel opmerkt, ook al zie je het niet scherp. Wat je kunt doen als hulpmiddel is je bril aan een koord om je nek hangen. Op momenten dat je denkt, dit wil ik echt goed zien, dan kun je hem even opzetten.


    Door Karin Hogenboom op 8 mei 2012

    Dat mis ik inderdaad ook in de andere boeken, hoe het nu is om zonder bril rond te lopen. Dat het helemaal niet altijd makkelijk is. Het hoort wel makkelijk te zijn, want eigenlijk is zien een passieve bezigheid, daar hoef je niets voor te doen. Wat er gebeurt in het museum is dat je je best aan het doen bent om goed te zien, en dat geeft heelveel inspanning. De kunst is om het los te laten. Te accepteren dat je het niet goed ziet. Kijken wat je wel goed ziet en daar van genieten.
    Maar het kan best nog regelmatig voorkomen dat dit niet goed lukt. Je werkt klinkt als een grote spanningsbron. Dat is een uitdaging voor je, om de ontspanning te vinden. Die periodes van spanning heb ik nog steeds. Dat ik merk, o, nu ben ik mijn best aan het doen. Van je best doen ga je niet beter zien, maar slechter. Vandaar die vermoeidheid. Wat mij helpt is dan te een perfect zwarte stip te herinneren.

    Plaats een reactie


    *