arrow_drop_up arrow_drop_down

De magie zienDe magie zien in de grot van Merlijn, het is niet voor iedereen weggelegd, gezien de woorden van een bezoeker “O, it’s just a cave”. Maar het is op die plek wel veel makkelijker te zien dan in mijn directe omgeving. Ik vind het in ieder geval lastiger als ik me op een drukke straat bevind waar het autoverkeer aan me voorbij raast. De magie op die momenten te zien, is de grote uitdaging en misschien ook wel de grote verlossing. Want als je de magie ziet in de drukte en stress, dan valt de stress en het ongemak op dat moment weg.

Kinderen zien nog de magie van dingen

Een weekje Engeland is natuurlijk fijn om te ervaren en er is volgens mij niets mis mee om op vakantie te gaan. Ik zoek graag met mijn gezin de natuur op door in de zomer veel te kamperen. Ik kan er intens van genieten hele dagen buiten te zijn, de kinderen te zien spelen en de natuur te ontdekken. Rupsen, slakken, lieveheersbeestjes, mosselen, krabben. Kinderen zien nog het magische in alles wat ze tegen komen. Ik zie nog voor me hoe mijn dochter toen ze drie was binnen kwam lopen met een dikke, zwarte naaktslak op haar hand en hem aan mijn tante liet zien. De slaakte een ijselijke kreet toen ze de slak zag. Mijn tante zag iets een afgrijselijk, griezelig monster, mijn dochter zag een prachtig, magisch verschijnsel.

De magie zien - what's appWhat’s App in plaats van de natuur

Helaas verdwijnt dat magische zicht naarmate ze ouder worden. Ze is inmiddels 12 en loopt niet meer met prachtige naaktslakken rond, maar is aan het what’s appen op haar mobiele telefoon. Maar zodra we in de natuur zijn, komt die magie weer terug. Laatst kampeerden we aan een riviertje, die zat vol met kikkervissen. De hele dag waren de kinderen daar aan het spelen, in het water, druk bezig kikkervisjes te bekijken en proberen te vangen, ook de oudste van 12 en haar vriendin.

Voel je voeten

Tijdens een workshop van Green Whisperings in de Hortus, genaamd ‘Lucht’, gingen we contact maken met diverse planten en bomen. We begonnen met een oefening bij een mooie oude boom, om ons open te stellen door bewust te worden van de energie stroom van de aarde en de kosmos door ons heen. Ik stond daar met blote voeten en tijdens de oefening werd gezegd: “Voel je voeten”. Logisch, want de meeste mensen voelen hun voeten niet. Maar als ik op mijn blote voeten sta, voel ik mijn voeten altijd, daar hoef ik dan niet op gewezen te worden. Van dat inzicht werd ik wel heel blij, want ik herinnerde me nog de tijd dat ik helemaal geen contact met mijn voeten had.

De magie zien - boomEnergetisch veld

We stelden ons voor hoe er een energetisch veld door en om ons heen bevindt en vanuit dat veld gingen we contact maken met het veld van de boom. Want alles heeft een energetisch veld, en als je jezelf daarvoor opent kun je contact maken met die velden. Iedere boom, plant en bloem waar we contact mee maakten die dag, gaf weer een ander gevoel: speelsheid, lucht, kracht, plezier, sterk. Vaak kwamen er inzichten naar boven en soms beelden. Deze oude boom voelde heel oud en wijs, ik zag beelden uit het verleden voor me: paarden met koetsen die door de straten reden en een dame met hoepelrok die door de tuin liep en naar deze boom stond te kijken.

Een overvloed van goud

Op deze manier contact maken was een ware ontdekkingstocht en echt leuk om te doen. Bij een struik keek ik met verrukking naar het uiteinde van een steeltje, het waren piepkleine knopjes die leken wel van goud. De struik bestond uit wel duizenden sprietjes allemaal vol met gouden knopjes, een overvloed van goud. Op een knopje zat een vliegje die ook goudkleurig was. Ik werd er heel blij van om naar deze gouden overvloed te kijken en ontdekte dat uit de knopjes een wirwar van groene kleine takjes te voorschijn kwam. Groen goud, wat een magie!

De magie zien bladerenIk zie steeds meer de magie

Sinds deze workshop zie ik steeds meer de magie om me heen. Ik fietste  over de snelweg en langs de weg stonden allemaal bomen. De wind waaide door de takken heen en het had een prachtig speels effect op de blaadjes van de bomen. Eén voor één waaiden ze heen en weer door de wind. Het gaf een mooi ritselend geluid en een speels effect van licht en donker op de blaadjes. Op deze manier had ik de wind niet eerder zien spelen met de bomen, meestal gaan de blaadjes samen mee in de wind, maar nu bewogen de blaadjes allemaal los van elkaar. Prachtig gezicht!

De  magie kwam naar me toe

Ik fietste ook langs de achterkant van de Arena, normaal ervaar ik dat als een wat lugubere plek, eenzaam en verlaten, vol met beton en ijzer met daarlangs een kleine sloot. En ook daarin kon ik de magie ervaren. Het eenzame van die plek, waar bijna niemand langs komt. Het grote, kolossale gebouw naast me en ik die daar langs zoefde op mijn fiets. Met in de verte een opening naar de Arena Boulevard. In die opening zag ik mensen lopen, de zon schijnen, kleuren kwamen te voorschijn. Het contrast was groot, deze levendigheid naast de eenzaamheid waar ik me bevond. De magie zien in de Arena, dat was voor mij wel de ultieme uitdaging, en het ging helemaal vanzelf!

waarnemen met nieuwe ogenKun jij plekken en/of situaties opnoemen waarbij je met gemak de magie kon zien en/of ervaren. Ik zou het leuk vinden als je hieronder een reactie achterlaat. Je ontvangt dan het gratis e-book “Waarnemen met Nieuwe Ogen”

 

Cees Kochx
Door

Cees Kochx

op 25 June 2014

Wekelijks ga ik naar de sauna in Santpoort. Als ik uit de sauna kom, ga ik altijd met mijn armen en benen, gespreid in het gras liggen. De sauna heeft een schitterende tuin met mooie waterpartijen en mooi groen. Terwijl ik daar lag keek ik naar de lucht en zag een wolk met een enorme hoeveelheid licht erin. Er kwam een vliegtuig overvliegen in de richting van deze wolk en mijn lichaam. De condensstreep vormde één geheel met de wolk en kwam daarna niet meer uit de wolk tevoorschijn. Het vliegtuig ging door de wolk, maar vormde geen streep meer. Het leek alsof het licht uit de wolk, via de condensstreep naar mijn lichaam kwam. Het was schitterend om te ervaren. HART-elijke groet, Cees.

Karin Hogenboom
Door

Karin Hogenboom

op 26 June 2014

Vanmorgen op de fiets zag ik een grote wolk, met de zon die precies aan de rand van de wolk scheen. Het gaf het effect van een gouden rand om de zon heen. Prachtig en ik dacht direct aan jouw mooie verhaal. Na de sauna op het gras liggen doe ik ook altijd, leuk om te lezen dat ik niet de enige ben. Heerlijk!

gert
Door

gert

op 1 July 2014

oohhh, ben jij dat altijd, Karin !! Kwam me al bekend voor. Je schrijven doet me denken aan teksten van eckart tolle. Hij schrijft over waarnemen zonder te benoemen : De meeste mensen zijn zich alleen zijdelings bewust van de wereld om hen heen, vooral als de omgeving vertrouwd is. De stem in hun hoofd eist het grootste deel van hun aandacht op. Sommige mensen hebben sterker het gevoel te leven als ze op reis zijn en onbekende oorden of vreemde landen bezoeken omdat in dei omstandigheden de zintuigenlijke waarneming-het ervaren- een groter deel van hun bewustzijn in zijn beslag neemt dan het denken. Ze worden meer tegenwoordig. Andere mensen blijven zelfs dan in de ban van de stem in hun hoofd. Door onmiddelijk oordelen (de stem). Ze zijn eigenlijk nergens heen gegaan. Alleen hun lichaam is op reis, terwijl ze zelf blijven waar ze waren : in hun hoofd. Je ontwaakt niet voordat het afgelopen is met het dwangmatige en onbewuste benoemen. Of voordat je daar bewust van wordt en dus kunt waarnemen als het gebeurt. Etc etc.

Marianne
Door

Marianne

op 1 July 2014

Hoi Karin, laatst n workshop bij je gedaan en toen viel me de magie al op door de plek in het park en het spel met zon en schaduw voor de ogen. Paar dagen geleden kon ik opeens zo'n pijn voelen van bomen die gekapt gaan worden. Was in tranen, maar daarna kwam de vreugde me zo diep verbonden te voelen met alles wat is. Dat was voor mij echt een magisch moment.

Karin Hogenboom
Door

Karin Hogenboom

op 2 July 2014

Heel herkenbaar, bij ons hebben ze bomen gekapt voor het verbreden van de snelweg en heb ook heelveel tranen gehuild. Mooi dat daarna die vreugde naar boven kwam. Die tranen kunnen er ook alleen maar zijn door die verbondenheid, bedenk ik me nu.

gert
A.H. de Vries
Door

A.H. de Vries

op 21 January 2016

mijn mooiste herinneringen zijn wintermomenten dat de prunus witte bloemen met een vleugje roze laat verschijnen tegen een op die momenten heel lichtblauwe heldere achtergrond; zo fijn dit goed te kunnen zien. Ook dank voor je tips; steeds vaker laat ik spontaan de bril af achter de p.c. Hartelijke groet , Attje

Reactie plaatsen