Van Angst en Onverwerkt Verdriet naar Ruimte en Vertrouwen: Irma’s weg met het Diamond-traject

Transcript

M’n oogdruk ging omhoog zei de dokter, ikzelf merkte er niks van. Waar ik wel heel erg last van had is dat ik gevoelig ben voor straling, elektromagnetische straling. Ik kwam haast niet meer buiten, alle mobieltjes en zo. Ik kon niet in de trein, ik kon niet in de tram, ik kon niet in een ruimte waar mensen zijn want iedereen heeft z’n glas in de ene hand en z’n mobieltje in de andere. Dus dat was mijn situatie. En toen kreeg ik van mijn vriendin een mail met een podcast van Luca en ze zegt: god Irma, misschien is dat wat voor jou, dat gaat over ogen. Nou, toen heb ik dat afgedraaid en toen was ik helemaal gefascineerd door Karin want zo iemand had ik nooit eerder ontmoet en ik vond dus dat ze, hoe ze denkt en doet en zo, op mij leek, lijkt, leek. Ik denk, oké dat zou ik, hè weet je, dat zou ik ook zo doen, dat zou ik ook zo doen. En nou, toen heb ik informatie opgevraagd en besloten om het jaarprogramma te doen.

Nou, omdat zij precies de dingen zei zoals ik dat, ja zoals ik ook wel in elkaar zit. En ach, dingen uitproberen, zoals Karin heeft alles uitgeprobeerd, achter dingen aangaan, niet allemaal van tevoren weten, op zichzelf vertrouwen. Nou zo, dat.

Nou, ik ben dus dat jaarprogramma begonnen en ik was ook met mijn biografie, was ik al bezig om te schrijven. En ik ben oud, ja, dus ik heb al gewoon veel dingen meegemaakt en weggestopt hè. Want dat is het hè, je moet gewoon doorgaan en doorgaan. Dus Karin … Maar in dat jaarprogramma zie je elkaar ook een paar keer, ook hier en ook aan de telefoon, en toen zei Karin, nadat ik een halfjaar bezig was: voel je er wat voor om de Diamant te gaan doen want dan werken we alleen maar één op één en je hebt zoveel onverwerkte dingen, dan kunnen we daar gewoon meer mee doen. Nou ja, daar heb ik één nacht over geslapen, ik denk nou ja oké, dan iets minder pensioen dan maar, ik ga het doen. Nou ja, dat wat ik gedaan heb in die Diamant, met die Diamant, had ik niet kunnen bereiken met het jaarprogramma. Dan heb je ook workshops zoals dit, je spreekt elkaar via de telefoon. En je hebt Diamant dat je alles via de telefoon doet één keer per week, heb ik geprobeerd maar dan miste ik dus de interactie. Dan vond ik dus dat ze te snel ging omdat er dan geen contact is. Ja, je hebt alleen die hoorn en zij gaat door met haar, ja met haar werkwijze zeg maar. Dus toen heb ik besloten, omdat we hier ook geweest waren, om het live te doen, één op één. En dan maar minder, maar dan gaat de kwaliteit omhoog. Nou, dus dat wat ik gedaan heb, met Diamant, had ik nergens in haar programma, nergens kunnen doen. Dus zoveel dat ik opgeruimd heb en inzicht gekregen heb, dat kan alleen met die Diamant. Dus die Diamant is dus wel de top. Dat wil ik wel benadrukken van, ik ben blij dat ik het gedaan heb. En niet van alleen maar …, ja je moet de mogelijkheden hebben, maar ik dacht nou ja, dan maar een beetje minder pensioen, ik wil graag een beetje goed oud worden.

Wat het me gebracht heeft is, je leert dus breed te kijken. En met dat breed kijken leer je ook breed denken en breed doen. Dus gewoon dingen aangaan, toch hè, ondanks dat ik vond dat ik op Karin lijk, gewoon dingen aangaan en het niet allemaal van tevoren weten, daar ben ik dus makkelijker in geworden, ik neem dus eigenlijk meer risico. Maar breed kijken is niet alleen met je ogen kijken, dat is ook wat in je zit. Dus dat heb ik vooral geleerd. En nou, wat ik al zei hè, gewoon ga maar doen. En dat deed ik al wel, maar nu veel makkelijker.

Het omgaan met onverwerkt verdriet, het omgaan met onverwerkt …, dus dat je ermee omgaat. Dus dat je …, en dan daar dus iets positiefs … Hè, je werkt …, het wordt benoemd, nou niet zo van, god wat heb je meegemaakt, want zo werkt het niet hè. Het is gewoon meer van, hoe …, hè wat zit je … waar ben je nu en zo dat, en dan komt dat vanzelf. Want dingen die nog vastzitten, die zitten er gewoon nog. Dus via dat onverwerkte verdriet naar het opbouwen weer van iets positiefs ertegenover zetten zodat je het …, totdat het verwerkt is en dat je dus verder kunt. En dan heb je niet meer, als je dan terugdenkt aan wat je toen meegemaakt hebt … Ik wil wel een voorbeeld geven, is dat wat? Nou, ik heb een doodgeboren kind gehad, de eerste baby, hoe dat allemaal gegaan is dat heb ik maar weggestopt want ik kon nog genoeg kinderen krijgen dus ik moest niet zeuren. Nou, dus dat is weggestopt en daar had ik altijd nog verdriet van, altijd nog. Ik hoefde maar de televisie aan te zetten, een baby’tje in een isolette en ik zat weer in tranen. En ik kreeg dat niet weg, ook met andere therapeuten niet. Want ik heb er best veel voor gedaan. Maar met dat …, hoe Karin dat, en ik kan het niet nadoen hoor hoe ze het doet, maar hoe zij dus met vraag en antwoord zou ik bijna zeggen, maar vragen en dingen en dan de intentie neerzetten hoe dat je weer verder kunt … Dus nu kan ik gewoon een baby’tje op de televisie zien en zit ik niet meer in tranen.

Nou, het is nu gewoon iets wat gebeurd is. En dan heb ik niet …, er komen niet gelijk al die dingen die er toen waren, al die negatieve dingen zeg maar, die staan dan niet meer vooraan. Het is gewoon, het is een gebeurtenis, het is zo gaan in het ziekenhuis, nou oké. De lading is eraf zeggen we dan hè.

Ze is geduldig. Ze weet precies de juiste snaar te raken. Ze is heel kundig in gesprekken, als er dus iets is, je kan het gewoon merken, dan komt ze in een soort sfeer, in een mood, en dan pakt ze dat op en dan buigt ze dat om. Ga me niet vertellen hoe ze dat doet want dat is haar geheim hè. Ja, het is gewoon een heel kundige vrouw die …, nou ja, gewoon in gesprekken. Kijk ze hangt dat op aan die ogen omdat ze daar zelf zoveel succes mee had, en nog andere mensen helpt, maar ze kan ook gewoon een therapeut zijn en met mensen een gesprekstherapie of nou ja ik noem maar … Ze is heel kundig in het opsporen van iets wat er zit en dat omvormen. Dus dat je toekomt aan je onverwerkte emoties en dat dat enorm verrijkend is voor de rest van je leven. Dat dat niet alsmaar de kop opsteekt. Dus dat er ruimte komt voor nog de toekomst, nog het leven. Weet je, ik ben dus 77 hè, nou dus ik kan ook zeggen, nou ja oké, het is allemaal wel goed. Maar er is dus voor mij ruimte gekomen voor, nou ja wat er nog na komt. En dan hoop ik m’n oog te behouden, maar goed dat is dan een ander verhaal, ze heeft niet een toverstafje, ik heb de ergste vorm van glaucoom. Weet je, je kan niet alles eisen, ik weet ook niet of zij in staat is om dit verder om te buigen, ze is er vast van overtuigd wel, als ik maar verder blijf opruimen. We zullen het zien, we zullen het zien. Ik heb nu bijgetekend voor een jaar en dan ga ik verder thuis met de webinars, niet meer één op één dat. De ogen is gewoon, dat is de instap, maar het gaat echt veel verder, veel verder. En m’n goede oog wil ik graag behouden, dus ik realiseer me, ik werk niet alleen voor het oog dat niet zo goed is maar ook voor m’n goede oog. Dus als ik tot aan mijn dood toe dat goede oog kan houden, kan ik blijven zien. Nou, dat is …, ik denk dat ik dat kan bereiken met alles wat ik geleerd heb en wat ik tot nu toe gedaan heb bij VolZicht. Dokters kunnen me niet helpen, ik krijg nu ook weer een afspraak, die adviseren dus opereren, wat ik niet ga doen, dan word ik maar blind aan dit oog. En nou, in gewoon het dagelijks leven, van hoe ik in het leven sta. Maar mijn ogen, omdat het te complex is, daar kom ik nog niet mee verder. Ik heb ook wel andere dingen gedaan, ook op advies van haar. Het is dus zo hè, ze heeft me gestuurd naar iemand, die doet Atlas Zone Therapie, die heeft die wervel hier, die bovenste, rechtgezet. Ik ben een aantal keren geweest bij die man, want als ik daar geweest was en ik stapte in de bus, dan kon ik alles veel beter zien. Maar ja, het bleef dus niet. Toen zei ze, nou probeer craniosacraal. Dat zijn allemaal dingen die ze zelf ook allemaal gedaan heeft hè. Craniosacraal hetzelfde verhaal, ik kon beter zien maar de volgende dag was het alweer weg zeg maar. Ja zegt ze, je moet onthouden dat het dus wel mogelijk is dat je beter kunt zien, snap je de benadering? Ik denk ja, dat is dus zo. En nou moet ik dus zien te vinden een manier om als er dus een verandering komt, dat het kan blijven. Dus nu heb ik zelf een adres gevonden en dat is Acu-Vision, daar ga ik mee beginnen volgende week, via acupunctuur, een speciale manier, die man is gespecialiseerd in glaucoom. Nou, dat had ik anders in mijn eentje nooit gedaan. Maar door haar, snap je, ga ik dat dus doen. En ik ben dus heel veel verdriet kwijt, dus dat is veel beter. Ik doe dingen die ik anders nooit gedurfd zou hebben, dus dat. Dus als mens ben ik gewoon, ja ben ik wel opgeschoten zeg maar. Als mens ben ik gewoon wel, ja ben ik wel veranderd. Ja.