Van Implantaatlenzen naar Innerlijke Heling

Transcript

Ik heb denk ik vanaf mijn 6de, en ik ben nu 48, een bril gehad. En daar werd je dan vroeger verteld van, joh weet je, naarmate je groter wordt worden je ogen slechter. En nou ja, als je dat dat maar hoort en je denkt ook dat dat zo is, dan gebeurt dat dus ook. Dus uiteindelijk kwam ik uit op een sterkte van -9, rond mijn 18de denk ik.

En ik woonde in Groningen en in Groningen had je ook het Oogheelkundig Medisch Centrum, dus daar had ik weleens gekeken naar refractiechirurgie. Dus dan halen ze je lens …, of dan zetten ze eigenlijk een lens in je oog. Ik denk, o dat wil ik, dat wil ik. Nou, toen ik, moet ik even goed nadenken, in 2008 denk ik, 2009, toen was ik 32 en toen had ik eindelijk de tijd gevonden en het geld gevonden, want het is een behoorlijk dure ingreep, om dus inderdaad die oogoperatie te laten doen. Heb ik implantaatlenzen gehad en nou, dat is in één woord geweldig weet je, dan zie je alles. En het laatste jaar bij de controles werd wel gezegd: “de endotheelcellen zijn laag, eigenlijk te laag dus we moeten kijken wat we gaan doen en in het ergste geval moeten de lenzen eruit.”

Dus de heren en dames medici hebben vorig jaar besloten dat ze eruit moesten. En ik moet je zeggen dat het een enorme shock is als je eigenlijk bij het opendoen van je ogen alles kunt zien en dan ineens gewoon weer helemaal overgeleverd bent aan hulpmiddelen of in ieder geval een andere manier van kijken. Want autorijden is voor mij gewoon heel erg ingewikkeld op dit moment zonder hulpmiddelen. Dus ik werd gewezen door iemand op VolZicht en toen dacht ik van, nou ja weet je in het kader van alles wat ik al doe aan heling van mijzelf is dit gewoon een mooie aanvulling. Dus zo ben ik terechtgekomen bij Karin en ik zit nu in de tweede keer, het eerste jaar zeg maar en het verdiepingsprogramma.

Nou, ik geloof heel erg dat, ons lichaam is door de natuur gemaakt dus ons lichaam is heel goed in staat om zichzelf te helen en te weten wat goed is voor het lichaam zelf. Ik geloof daarmee ook dat onze medische ‘geneeskunde’ eigenlijk een beetje gemaakt is hè, for every ill a pill. Dus ik ben altijd een beetje zoekende van, wat past nou werkelijk bij mijn lichaam en wat heb ik nodig vanuit wat wij reguliere geneeskunde noemen zeg maar. En ik geloof heel erg dat je jezelf kunt helen maar dan moet je er wel de tijd voor nemen en je moet je schaduwkant aan willen kijken. 

Je bedoelt de financiële investering? Ja weet je, het is natuurlijk altijd veel geld, maar ik geloof wel zeg maar dat als je in jezelf wilt investeren, dat je jezelf het grootste cadeau kunt geven. Omdat je gewoon jezelf de waarde toedicht om gewoon helemaal met jezelf in een heling sessie terecht te komen en helemaal heel te worden.

Nou, vooral heel veel bewustwording en inzicht. En weet je, wat ik net eigenlijk al noemde, dan wordt er tegen je gezegd bij zo’n oogarts: ja, naarmate je ouder wordt, wordt het nog lastiger want als je groeit dan gaat dat sneller. Nou, dan geloof je dat, daar loop je achteraan, zes brillen per jaar bij wijze van spreken. En nu is het van, o wacht even, maar dat heeft te maken met gespannenheid van mijn oogspieren, het gaat helemaal niet over wazig of goed of slecht, het gaat over, mijn oogspieren zijn gespannen en hoe, en dat is natuurlijk in de lijn van het totale hele helingsproces, hoe geef ik mezelf nou de ruimte om nog meer te ontspannen. Ja, en dat gaat over het hele lichaam, niet alleen maar over je romp of zo maar het gaat ook over je ogen. Dus daarvoor was het voor mij een goede aanvulling op alles wat ik al aan het doen ben.

Ja, iemand met veel kennis, kundig, lief ook, zacht, heel zacht ook. En heel erg steeds weer terug naar, het is je eigen verantwoordelijkheid. Hè, dus als je ergens niet bij kunt zijn en je bent op tijd, dan kun je dat heel prima verschuiven. Maar als je op het laatste moment meldt dat je er niet bij bent, ja dan zit daar natuurlijk ook een termijn aan. En daar is ze gewoon heel …, op een heel zachtaardige manier heel duidelijk in, dus dat vind ik wel echt heel mooi. 

Ja, ik vond het wel mooi, ik ben ook op winterretraite geweest, in november volgens mij, en ik vond het eigenlijk wel bizar. Weet je, dan heb je een heel druk leven en dan ga je even twee dagen even uit-tunen. En dan is het zo lekker om even bij jezelf te zijn en met jezelf te zijn en niet van alles te moeten. Ja, en nu vandaag is het natuurlijk fantastisch weer dus vanmorgen in de zee gespeeld en dat soort dingen, ja dat is echt supergaaf. Dus ik vind het programma interessant, ik vind ook wat ze vertelt interessant, de oefeningen helpen me. En ik vind vooral, ja weet je, dat stukje bewustzijn, die bewustwording op, wat kan ik zelf doen?

De groep op zich prima, weet je, ik zoek altijd wel een beetje mijn eigen weg in dat soort dingen, dus ik observeer wat, ik kijk wat, ik sluit af en toe wat aan en soms trek ik echt wel mijn eigen plan. Maar dat is een beetje meer wat bij mij past, maar ik zie wel dat als andere mensen stappen zetten dat je daar ook weer van kunt leren. Dus dat vind ik wel het positieve van de groep. Nou, we eten met elkaar, dat is gezellig, dus … Ja, voor mij is het altijd een beetje, nou een beetje een balans ding ook zeg maar, maar alles gaat over balans, dus …

Ja, wat ik altijd heel mooi vind aan Karin is dat ze de bijeenkomsten altijd op verschillende locaties in het land doet. Dat betekent dus dat als jij vanuit Zuid-Nederland moet komen en je moet een keer helemaal naar het noorden, dat kan voorkomen, maar vanuit het noorden moet je ook een keer helemaal naar het zuiden. Dus hè, ook daar voelt wel iets van een balans in te zitten. Ja, en de plekken, zoals deze ook hier hè, de Sint Albertusakker, dat zijn altijd bijzondere plekken die ze weet te vinden en dat vind ik wel echt bewonderenswaardig.

Nou ja, het is allemaal balans hè, het is inderdaad deels accepteren dat het is wat het is hè, dus ik zie wazig. Nou, dat is voor mij al een hele vooruitgang hè, ik zie wazig. Weet je, normaal grijp ik mijn hulpmiddel, zet ik mijn bril op en denk ik, o ja ik zie weer scherp. Ja weet je, dat was dus toen met die implantaatlenzen helemaal niet nodig, dat was altijd scherp, dat was echt fantastisch. Dus soms is het ook wel een beetje rauw dat je denkt van, o ja dat heb ik dan niet meer. En ik wil eigenlijk ontdekken of er een andere manier is om daar toch weer bij te komen. Ja, dat vraagt wel dat je wat moet doen ja. Dus iets met voeding en oefeningen. En het kan nog wel iets beter zal ik maar zeggen.

Nou, wat ik wel een heel mooie aanvulling zeg maar bijvoorbeeld dat er dus echt in vlees bijvoorbeeld, maar ook in eieren heel veel goede dingen zitten terwijl je alle keren verteld wordt, je mag niet te veel eieren eten, je mag niet te veel zout eten, al dat soort dingen, maar dat daar toch echt een nuance in zit. En zeg maar dat er veel meer kennis beschikbaar is om je hele lichaam, uiteraard niet alleen je ogen, je proces wat beter te doen door gewoon op de natuurlijke manier te gaan eten. Dus dat eigenlijk de natuur de bron is van alles. Ik denk dat ik dat wel mooi samenvat als ik het zo zeg.