Niet ‘wat doe je verkeerd’, maar: wat vraagt er aandacht?
“Ik werk niet met een opgeheven vingertje. Ik kijk naar wat er ís, met begrip.”
In spirituele hoek hoor je het vaak: ‘wat wil jij niet zien?’ Alsof je oogklacht een soort straf is voor iets wat je niet onder ogen wilt komen. Voor veel mensen voelt zo’n zin als: ik doe zeker iets verkeerd.
In deze video vertel ik waarom ik zó niet werk, en welke benadering volgens mij wél helend is.
Geen opgeheven vingertje
Het is niet zo dat als iemand zegt ‘ik heb dit’, ik meteen denk: o, dan is dat en dat aan de hand. Er zijn theorieën die zo werken, en soms zit daar een kern van waarheid in, maar vaak zit er te veel van dat vingertje in: jij doet dit, dus daarom dat.
Ook zo’n zin als ‘wat wil jij niet zien?’ stuit me tegen de borst. Het voelt meteen alsof je iets fout doet. Zo werk ik niet.
“Een oogklacht is geen schuld. Het is een signaal dat om aandacht vraagt.”
Hoe ik wél kijk
Ik kijk veel meer naar: wat is nu de onrust, de pijn, en waar zit dat in? Dat kan iets met de ogen zijn, maar het kan net zo goed iets anders zijn.
Vaak gaat het over iets ouds. En dan hoeven we niet eens precies te weten wat er gebeurd is, we geven het gewoon de ruimte. Dan vallen de kwartjes vanzelf: o ja, dát speelde er toen, dat zag ik wel, maar het was niet handig om te zien, dus stopte ik het weg.
Ruimte in plaats van oordeel
Dat is een heel andere benadering dan zeggen: als jij dat en dat hebt, dan speelt er dat. Ik geef ruimte, met begrip en compassie. En juist in die ruimte kan er iets verzachten en gaan bewegen.
Waarom dit werkt
Want zolang je jezelf op de kop geeft, blijft alles in de spanning zitten, ook je ogen. Pas als je met begrip naar jezelf kijkt, kan je systeem ontspannen. En ontspannen ogen zien beter.
Ik heb weleens een boek waarin het wel met dat opgeheven vingertje gaat. Ik kijk er soms in, maar dan stuit me dat meteen tegen de borst. Zo wil ik het niet doen.
Jouw signaal serieus nemen
Dus als je oogklacht je iets probeert te vertellen, dan is dat geen verwijt. Het is een uitnodiging om met zachtheid naar jezelf te kijken.
En juist vanuit die zachtheid, in plaats van vanuit oordeel, ontstaat er ruimte voor herstel.
“Niet ‘wat doe je verkeerd’, maar: wat vraagt er liefde en aandacht?”
Voel jij dat er een andere weg is voor jouw ogen?
Het Diamond-traject van VolZicht is er voor mensen die voelen dat het tijd is voor een diepgaande transformatie, voor hun ogen én voor hun leven. Klik hier om een gesprek aan te vragen en te onderzoeken of het Diamond-programma jouw weg is naar vrijheid en natuurlijk beter zien.
Transcript video
Het is niet zo dat als iemand zegt van, ik heb dit, dat ik dan denk: o, dan is er dat en dat aan de hand. Er zijn wel theorieën die zo werken en soms kan daar wel een kern van waarheid in zitten, maar vaak vind ik die theorieën ook een beetje te veel met dat vingertje van, jij doet dat en dat. Ook zo'n zin van: wat wil jij niet zien? Dat wordt ook vaak gezegd, dat voelt ook al bij mij zo van: o, ik doe zeker wat verkeerd want ik wil iets niet zien. Dus dat is niet de manier waarop ik werk, ik werk meer van, wat is nu de onrust, de pijn, waar zit 'm dat in. En dat kan iets zijn met de ogen maar het kan ook iets anders zijn. En dat gaat dan over iets ouds, maar dan hoeven we ook niet te weten wat er is gebeurd, maar dat geven we dan de ruimte. En dan kunnen er vanzelf wel kwartjes vallen, dat je dan kan bedenken: o ja, dat en dat gebeurde er toen in ons gezin en dat zag ik wel maar dat was niet zo handig om te zien dus stopte ik het weg. Maar dat is een heel andere benadering dan te gaan zeggen van: o, als jij dat en dat hebt, dan speelt er dat. Dus op die manier kijk ik er in ieder geval niet naar. En ik heb wel een boek dat ik weleens opensla, soms kijk ik erin, maar dan stuit dat opgeheven vingertje me meteen tegen de borst. Dus dan doe ik het niet op die manier.