Dus ook als voorbeeld bij een klant van mij waar ik één op één mee werk, zij zat in een overgangsfase naar haar pensioen toe, en dat gaf haar heel veel onzekerheid. Van ja, wat ga ik dan doen in het leven en ga ik niet alleen zielig alleen thuis zitten weg miezeren. En toen zei ze tegen me: ja, ik zie de laatste tijd echt wel opeens wazig, waziger. Terwijl, ze was hier al een paar jaar met mij mee bezig, haar zicht was echt enorm verbeterd, ze droeg geen bril meer. En opeens ging ze waziger zien. En toen zei ik: ja maar dat is op zich ook niet zo gek, want je ogen laten dan zien dat het onzeker is waar je nu in zit. En dat kan dus invloed hebben op hoe je op dat moment ziet, zeker als je er een soort van overheen aan het walsen bent. Dat deed zij niet per se, maar op een subtiele manier toch ook wel, want je wil je niet onzeker voelen en twijfelachtig, je wil juist van: o, lekker genieten van het pensioen en daar ga ik naartoe. Dus dat soort dingen die je dan wegdrukt bij jezelf, die geven een wazig beeld. En dat is ook mooi, want dan geven je ogen dus een bericht terug van: hé hoe gaat het nou eigenlijk met ons? En als je dat dan kan zien en kan erkennen, dan krijgen ze weer ruimte, dan valt die spanning namelijk weg.