Na haar hele leven een bril leerde Nancy anders kijken

Transcript

We worden hier uitgenodigd om in de ontspanning, vanuit ontspanning te zien en eigenlijk anders naar de wereld en de dingen om ons heen te kijken. Ja, dat brengt zoveel. Dat brengt zoveel rust, dat brengt zoveel ontspanning, zoveel vertrouwen.

Ik ben Nancy. Ik woon in België. Wat doe ik? Ik ben beeldschermwerker, notarisbediende. 

Ik denk altijd: ok, het is een hele investering is, financieel dan. Maar ik denk altijd: ik ben het waard… Ik ben het gewoon waard. Ik draag al een bril van kleuter. Toen ben ik geopereerd aan een lui oog. Ik keek scheel. Ik kreeg een brilletje aan gemeten en ik heb niet anders geweten dan heel mijn leven, al dat ik een bril draag. Als er dan beloofd wordt van: ja, oké, het is een dure investering, maar wie weet geraakt je van die bril vanaf, want die brillen zijn ook heel kostelijk. Dus een multifocale en om de twee jaar mijn ogen gingen zo snel achteruit, dus om de twee jaar een andere bril, ja, dat is een investering enorm. Dus ik dacht: ja, waarom niet investeren in dit? Wie weet kan dan ik stoppen met investeren in die dure brillen. Dus zij werken heel veel met natuurlijk zien en weer beter leren zien zonder bril. Gewoon dat het niet louter op de ogen gericht is, maar dat het veel dieper gaat dan dat. Dat vind ik zo fijn. Dus het is eigenlijk een hele reis naar binnen met als ingang de ogen. En dat totaalpakketje dat spreekt me aan, want ik kan zeggen tot nu toe is eigenlijk heel fel... Ik ervaar meer van de neveneffecten dan van het verbeterd zicht zelf. Ik heb al verbeterd zicht, maar tot nog toe... Ik ervaar ook veel meer rust, veel meer ontspanning. Er komt veel meer liefde in mijn leven. Er komt echt heel veel moois op mijn pad. Dat is gewoon omdat ik anders naar de dingen ga kijken en dat het dus niet echt is met… beter zien, nog niet direct te maken, maar vooral met anders zien. 

Natuurlijk ja, de oefeningen, dus hetgeen wat we krijgen aangeboden, dat pas ik toe. Maar veel meer, ja de zachtheid. Dus eigenlijk, Karin vertelt alles met zachtheid. En ja, ik zat zelf heel fel in het stramien van moeten en moet nog dit en druk en ik moest van alles. En sinds dat ik met het traject bezig ben, is veel meer allemaal een uitnodiging. Ook naar mezelf toe. Het is niet echt van: ik moet nu dit, ik moet nu dat. Ha, ik word uitgenodigd om dat te doen. En voel ik er iets voor? Ja, dan doe ik het. En voel ik er eigenlijk niks voor? Sorry, dan voel ik er niks voor. En dan doe ik het niet. Het leert me beter voelen, leert me beter geaard zijn, het leert me beter om inkijk te krijgen in wat ik eigenlijk wil. In wat ik wil zien met mijn ogen, ook wat ik wil zien ruimer dan enkel het zicht an sich. 

Buiten draag ik inderdaad geen bril meer en ik ben verziend normaal gezien. Dus het verziend gaat mij heel goed af. Best wel, het gaat mij beter af sinds ik natuurlijk in het traject zit. Door de ouderdom ben ik ondertussen ook bijziend geworden natuurlijk.

Dus ik draag nog wel een bril voorlopig nog steeds voor het lezen en om mijn job te kunnen doen. Maar ik merk nu, vroeger had ik het niet door, dat die bril dragen ook een belemmering was. Omdat ik gewoon van kinds af aan, ik wist niet beter. Maar nu, ja, nu voel ik me veel vrijer natuurlijk als ik buiten ben en ik draag die bril niet. Dus nu merk ik eigenlijk, merk ik nu maar pas het verschil.

Vroeger was het gewoon: oké, je hebt een bril. En punt, dat is nu eenmaal zo. Aanvaard het. En ik stond er ook niet bij stil. Het voelde voor mij dus ook niet als een last. Omdat ik het eigenlijk nooit echt bewust ervaren heb wat het is om te zijn zonder bril. Omdat ik al van zo'n klein kindje eigenlijk al een brildrager was.

Ik kan daar natuurlijk niet echt zeggen van: oké, ik zie ondertussen al wat beter, zeker in de verte. Ja, heeft dat met de oefeningen te maken, heeft dat met de voeding te maken, kan ik natuurlijk niet zeggen, want het is, zoals dat Karin altijd zegt: “Het is een totaalpakket.” Maar ja, je voelt wel, zoals die beestenbottenbouillon bijvoorbeeld, dat is iets waar ik direct mee aan de slag gegaan ben. En ja, dat voelt echt wel heel voedend elke ochtend. Dat is... Ja, dat is… eigenlijk fijn om te maken. Dat is ook fijn om te drinken. Je voelt gewoon dat dat goed is voor je systeem. Heb ik daar direct dan als effect van met mijn ogen? Ja, dat weet ik niet. Dat kan ik niet zeggen. Maar ik geloof het. Karin en Tanja hebben daar gigantisch veel onderzoek naar gedaan. En ik geloof, als zij dat zeggen, dat dat goed is. En ik voel me daar dan uiteraard ook goed bij. Dan geloof ik ook dat dat goed is. Zet ik me daar wel voor in. Niet dat ik niet zondig, uiteraard wel van tijd. Maar we proberen zo goed als mogelijk te doen. Goed genoeg is ook goed. 

Ja, dat voelt echt... Eigenlijk geweldig. En vrij. En heerlijk. En ook het fijne... Al die mensen zien het ook aan mij. Dus zelf ervaar ik het ook. Maar ik weet ook dat andere mensen zeggen: Nancy, je ziet er veel ontspannender uit. Je bent veel meer… Je straalt. Ja, het is ook zo. Het doet echt veel.

En het heeft gewoon met die bewustwording te maken en daarmee aan de slag te gaan. Dus ja, wij hollen altijd maar door, door, van het een naar het ander. Ja, we worden hier uitgenodigd om in de ontspanning, vanuit ontspanning te zien. Ja, eigenlijk anders naar de wereld en de dingen om ons heen te kijken. En ja, dat brengt zoveel. Dat brengt zoveel rust, dat brengt zoveel ontspanning, zoveel vertrouwen.

Ik vind Karin een superlieve vrouw, een superverstandige vrouw, een heel uitnodigende vrouw. Ze leert zoveel, maar altijd op die ontspannen manier. Dus nooit zo druk. Ze staat gewoon rustig en brengt dat ook over op anderen. Ze heeft haar wijsheid die ze overbrengt en brengt ook haar rust over en haar ontspanning. Dat schept gewoon gigantisch veel vertrouwen. Ik heb echt veel vertrouwen in Karin. 

Ja, dat is heel fijn. Het is zowel van Karin dan. Ik zit in het jaartraject, dus je krijgt die waardevolle oogsessies aangereikt. Je krijgt samen de ogen ontspannen aangereikt. Je hebt dan die live dagen, die retraites. Het is echt heel fijn. Het wordt heel gedegen opgebouwd. Ik vind de begeleiding echt wel top.

Ook het feit, buiten Karin is er nog iemand die je opvolgt, waar je terechtkunt, waar je dan een-op-eengesprekken mee zijn, groepsessies mee zijn. De begeleiding is eigenlijk echt wel top. 

Ik zou zeggen: probeer gewoon. En vertrouw, vooral vertrouw. En het is de investering echt wel waard, denk ik. Is het dan niet dat je volledig van je bril af bent na een jaar of na drie maanden, welk traject je ook kiest, dan is het zeker wel waard voor de neveneffecten die dat erbij zet, door het transformatieproces an sich.