Zien is niet alleen scherp kijken. Het is hoe je de wereld waarneemt.
Zien is niet alleen scherp kijken. Het is hoe je de wereld waarneemt.
We denken bij goed zien meestal aan scherp zien: kleine lettertjes kunnen lezen, een bord in de verte. Maar zien is zoveel meer dan dat. Het gaat over hóe je waarneemt, over de manier waarop jij naar de wereld en naar jezelf kijkt.
In deze video vertel ik waarom jouw manier van waarnemen alles bepaalt, en waarom ontspanning en authentiek durven zijn de sleutel zijn tot beter zien.
Als jij iets bij jezelf verandert, verandert het ook in je omgeving. We zijn allemaal trilling en frequentie. En de belangrijkste frequentie is niet eens liefde, maar authenticiteit: voelen wat er is en dat erkennen.
Zodra jij die frequentie verandert, kan je omgeving niet anders dan mee bewegen. Wat eerst hard binnenkwam, raakt je opeens minder.
“Scherp zien kan óók een manier van overleven zijn.”
Als jij authentiek bent, ben je in je ontspanning. En ogen zien perfect als ze ontspannen zijn. Op het moment dat we onszelf wegcijferen en onze gevoelens wegdrukken, en dat doet bijna iedereen, geeft dat direct spanning. Die spanning zit ook in je ogen en je zicht.
Zelfs heel scherp zien kan een manier van overleven zijn. Hoe meer je dat transformeert naar helemaal jezelf durven zijn, hoe meer je zicht daarin meebeweegt.
Ik zie dat eigenlijk bij iedereen. Het grappige is dat mensen het zelf niet altijd meteen doorhebben, maar ik zie ze echt veranderen. Ze komen een beetje ineengedoken binnen en gaandeweg gebeurt er van alles.
Een klant van mij was al over de 75 en er speelde ontzettend veel: niet alleen in haar zicht, maar ze was ook heel stralingsgevoelig en overprikkeld. Ze zei: ik wil gewoon op een normale manier oud worden. We zijn samen aan de slag gegaan, ook met wat haar binnenwereld haar liet zien.
Er veranderde van alles. Ze kon weer met haar dochter uit eten, ze haalde haar certificaten opnieuw, en oude pijn kreeg eindelijk een plek. Waar ze eerst bepaalde dingen niet kon aanzien, kon ze ze nu wél zien. Want zien gaat niet alleen over scherp zien, het gaat over hoe je waarneemt.
Daarom kijk ik nooit alleen naar hoe scherp je ziet. Ik kijk naar hoe jij waarneemt: hoe je naar jezelf, naar anderen en naar de wereld kijkt. Verandert dat, dan verandert je zicht mee.
En dat is precies waarom deze weg zo anders is dan alleen een bril of een oefening. Het raakt je hele manier van in het leven staan.
“Hoe authentieker jij durft te zijn, hoe helderder je gaat zien.”

Transcript video
Ja. Als je dat bij jezelf verandert, dan verandert het ook in de omgeving. Want wij zijn allemaal trilling en frequentie, en als jij jouw frequentie verandert, dan moet de omgeving wel mee veranderen of ze verdwijnen uit beeld. We hebben vaak het idee dat we de buitenwereld moeten veranderen om de aarde te redden, maar het gaat er juist om dat wij onze binnenwereld veranderen. De aarde heeft een basisfrequentie, en door je daar steeds meer mee te verbinden verandert jouw eigen frequentie, en dan verandert de wereld mee. En de belangrijkste frequentie is niet liefde, maar authenticiteit. Daarin zit ook voelen wat er is. Vaak zijn we alles aan het wegdrukken en geven we onszelf ook nog op de kop als we bepaalde gevoelens hebben. Terwijl, als we die gewoon zien en erkennen dat ze er zijn, dan ben je authentiek. En als jij authentiek bent, ben je in je ontspanning. En ogen zien perfect als ze ontspannen zijn. Op het moment dat we onszelf wegdrukken en wegcijferen, en dat doet praktisch iedereen, geeft dat direct spanning, en die zit ook in je ogen en in je zicht. Zelfs goed, scherp zien kan een overlevingswijze zijn. Dus hoe meer je dat transformeert naar helemaal je authentieke zelf zijn, hoe meer je zicht daarin meebeweegt.
Ik zie dat eigenlijk bij iedereen. Het grappige is dat mensen het zelf niet altijd meteen doorhebben, maar ik zie ze echt veranderen. Een voorbeeld is een klant van mij die al over de 75 was, en er speelde ontzettend veel: ze was ook heel stralingsgevoelig en overprikkeld. Ze zei: ik wil gewoon op een normale manier oud worden. Ze werkte nog met kinderen en wilde dat graag blijven doen, maar ze kon niet naar nascholingsdagen, daar kon ze helemaal niet tegen. We zijn samen gaan werken aan wat haar binnenwereld haar liet zien over die overprikkeling. En er veranderde van alles. Ze kon met haar dochter weer uit eten, ze kon naar die nascholingsdagen, en ze heeft haar certificaten opnieuw gehaald. Er zat ook veel oude pijn, en die kreeg een plek: waar ze eerst dingen niet kon aanzien, kon ze het toen wel zien. Ze kon oprecht verdriet voelen over een kindje dat te vroeg geboren was en dat ze had verloren, dat ze niet eens had kunnen zien. Dat zijn allemaal dingen die vanbinnen veranderen, waardoor je je fijner in het leven voelt staan, en dat heeft invloed op hoe je de wereld inkijkt. Want zien gaat niet alleen over scherp zien, het gaat over hoe je waarneemt.