Op het strand geniet ik van alles wat ik zie. Mooie beelden van zeewier, zeekraal, schelpen en veren met een laagje zand erop. Ik kan echt stilstaan bij die kleine details en vind het heerlijk om daar foto's van te maken.
Juist die kleine details verdwijnen voor veel mensen langzaam uit beeld wanneer hun ogen achteruitgaan.
Laatst sprak ik iemand die vertelde dat hij door een netvliesloslating nog maar met één oog zag. Hij zei dat ze daardoor vaak aan mij moesten denken. Ik vertelde hem dat ik mensen zoals hij begeleid. Zijn reactie was: "Nee hoor, het is prima. Ik heb nog één oog en daar red ik me wel mee."
En natuurlijk is dat helemaal oké als dat voor jou goed voelt. Iedereen maakt daarin zijn eigen keuzes.
Voor mij is dat anders. Ik merk hoeveel vreugde het me geeft om de kleine details te zien. De structuren in een schelp, een veertje met een laagje zand erop, de kleuren van het zeewier of de zeekraal. Op dit moment ben ik in Calais. Vanaf hier kan ik in de verte de witte krijtrotsen van Engeland zien. Alleen al dat beeld maakt me blij.
Ik geniet ervan dat ik kleuren helder zie, dat mijn blik de verte kan bereiken en tegelijkertijd de kleinste details op het strand kan opmerken. Op zulke momenten voel ik verwondering. En juist die verwondering zorgt ervoor dat ik me diep verbonden voel met het leven.
Wat ik zie gebeuren in één dag
Een netvliesloslating. Wazige ogen. Hoge oogdruk. Ik zie steeds weer hoe mensen zich hierbij neerleggen, alsof dit er nu eenmaal bijhoort. Wat ik ook zie: hoeveel er kan veranderen zodra iemand stopt met alleen accepteren en begint met echt kijken naar wat zijn ogen en zijn lichaam nodig hebben.
Vorig jaar kwam een mevrouw naar mijn live dag. Ze was toen heel slecht ter been. Lopen kostte haar zichtbaar moeite. Een half jaar later stond ze er weer, voor een tweede live dag. Ik herkende haar bijna niet. Ze liep soepel, met veel meer kracht in haar lijf. Ze vertelde me dat ze zich beter voelde, in heel haar lichaam, en dat ook haar zicht was verbeterd. Ze was er zichtbaar dankbaar voor toen ze het me vertelde. Alles was begonnen bij die eerste live dag en wat ze daar had geleerd over ontspanning, voeding en haar eigen lichaam.
Dat is wat één dag kan losmaken. Niet omdat het een wondermiddel is, maar omdat je die dag voor het eerst ziet wat er werkelijk speelt en wat je zelf kunt doen.
Misschien voel jij ook dat er zoveel meer uit het leven te halen is. Dat er zoveel meer te zien is. Dat het leven verder gaat dan je met je ogen nét kunnen redden, hoe belangrijk dat natuurlijk ook is.
Voor mij gaat echt zien over veel meer dan scherp kunnen kijken. Het gaat over bewust aanwezig zijn. Over geraakt worden door de schoonheid van de wereld om je heen. Over verwondering, verbinding en levensvreugde.
Dat is wat ik iedereen gun.
Ervaar het zelf op 29 oktober
Op 29 oktober organiseer ik een nieuwe live dag, op Landgoed Vollenhove. Een dag waarin je voelt wat ontspanning, voeding en aandacht voor je ogen met je doen, zoals bij de mevrouw uit dit verhaal.
Klik hier om je aan te melden voor de live dag op 29 oktober. De vroegboekprijs geldt voor een beperkte periode, dus wacht niet te lang met je keuze.
