De wereld bezien door de ogen van een jaar geleden
14 december 2020 

De wereld bezien door de ogen van een jaar geleden

Wat als je een jaar terug in slaap bent gevallen en nu pas weer wakker wordt? Ik zag eens een film, Goodbye Lenin, die zich afspeelde in Oost-Duitsland. Vlak voordat de muur viel, raakte een socialistische vrouw in coma. Acht maanden later werd zij plotseling wakker. Haar hart was zo zwak dat elke schok fataal zou kunnen zijn. En wat zou haar meer choqueren dan te horen over de val van de Berlijnse Muur en het triomferen van het kapitalisme in haar geliefde land?

Om zijn moeder te beschermen, maakte zoon Alex van het appartement waar ze samen woonden een eiland in het verleden. Hij bouwde het om tot een soort socialistisch museum, waar zijn moeder liefdevol voorgehouden werd dat er niets was veranderd. Wat begon als een kleine leugen, liep meer en meer uit de hand toen Alex’ moeder, die zich elke dag beter voelde, op een dag tv wilde kijken en later zelfs haar bed verliet.

zien zonder bril

Stel, het was jou gebeurd. Je raakte een jaar geleden in coma en wordt nu, in deze tijd, wakker. Wat een schok zou het zijn. Je ligt in het ziekenhuis. Op het moment dat je voor de eerste keer om je heenkijkt, zie je enkel ogen die je van boven mondkapjes aanstaren. Vervolgens komt je familie op bezoek. Misschien heb je wel een groot gezin met vier kinderen, maar tot je verdriet mogen er maar twee bij je. Ze komen je kamer binnen en tot je schrik zie je dat zij ook een mondkapje dragen.

Een knuffel krijg je niet van je geliefden, niet eens een zoen of een hand, terwijl je een enorme behoefte voelt om ze aan te raken. Ze blijven angstvallig op anderhalve meter afstand. Je vraagt: “Wat is er aan de hand?” En dan krijg je het te horen. Er is een vreselijke pandemie aan de gang. Dit virus kun je zomaar van iedereen krijgen, ook als mensen gezond lijken te zijn. Daarom houdt iedereen afstand van elkaar. Velen gaan door dit virus dood, word je verteld.

je schrikt je een hoedje

Je schrikt ontzettend. Wie zijn er allemaal doodgegaan? Vele mensen die je dierbaar zijn komen voorbij in je gedachten. Gelukkig word je gerustgesteld. Nee, in jouw familie is niemand overleden. Maar direct maak je je opnieuw zorgen: wie is er dan wel allemaal gestorven? Welke goede vrienden? Maar gelukkig, ook van hen is niemand overleden.

Hoe gaat het met de buren in de straat, collega’s op werk, klasgenoten van je kinderen op school? Gelukkig maar! Niemand, echt niemand die je kent, is dood. Een kennis van Piet is er wel heel ziek van geworden. Hij leeft gelukkig nog, maar het gaat niet goed met hem. Maar dat verhaal hebben ze alleen van Piet gehoord.

Dus er is niemand dood? Ja, toch, wacht even. Je dochter kent iemand die een paar maanden terug is overleden. De vader van een vriendin van haar. Hij was een verstokte roker en het ging al jaren niet goed met zijn gezondheid, maar hij is door dit vreselijke virus aan zijn eind gekomen, zeiden de dokters. Je dochter kent trouwens nog iemand die ziek was: een meisje in haar klas voelde zich niet lekker. Ze moest worden getest. “Getest, wat had ze dan?” vraag je bezorgd. Verkouden, hoofdpijn, keelpijn. Proefde ook niets. Maar gelukkig bleek uit de test dat ze niet de ziekte had.

Verder vertellen ze je dat reizen maandenlang niet mogelijk was. Dat alle horeca gesloten is. Uit eten gaan kan alleen als je in een hotel slaapt en dan moet je wel voor 20.00 uur je alcoholhoudende drankje op hebben. Na die tijd mag drinken niet meer. Je snapt er niet veel van en je hebt een paar kritische vragen. Maar dan krijg je te horen dat ze er niet met je over in discussie gaan.

Als je bezoek weer weg is, sta je voorzichtig op en loop je naar het raam. Je ligt in een stadsziekenhuis en je ziet buiten op straat iedereen met mondkapjes op lopen, ook op de fiets zijn er mensen die er eentje dragen. En in de bus en in de taxi. Overal zijn mondkapjes. Je snapt er niets van. Hoe kan de wereld in een jaar tijd er zo anders uitzien?

Je wordt er verdrietig van, wilt even een rondje lopen op de gang. Je krijgt van de verpleging te horen dat dit mag, maar alleen met een mondkapje op. Geschrokken kruip je je bed weer in, je verschuilt jezelf diep onder de dekens. Was het misschien beter geweest om nog maar even niet wakker te worden?

Download mijn gratis e-book 7 tips om goed te gaan zien en leer ik je de stappen die je direct kunt gaan zetten. Om op een natuurlijke wijze goed te gaan zien met je eigen ogen.

Klik hier om het e-book te downloaden

Over de schrijver
Karin heeft zich gespecialiseerd in de gezondheid van de ogen. Ze heeft zelf 30 jaar een bril gedragen. Door hem af te gaan doen kwam zij op het VolZicht pad en heeft ze geleerd, ervaren en doorgegeven wat ogen nodig hebben om gezond te zijn en goed te zien. Zonder brillen, lenzen of operaties. Sinds 2010 heeft zij meer dan 2850 mensen geholpen naar gezonde ogen en beter zicht zonder bril of lenzen.
Elise
Door

Elise

op 15 Dec 2020

Mooi beschreven, Karin, zo bizar is het!

Reactie plaatsen