arrow_drop_up arrow_drop_down

Iedere morgen word ik nu wakker met een ander gevoel, een nieuw gevoel. Een gevoel dat er iets aan de hand is. En na een paar seconden besef ik het. De wereld is veranderd. Mijn wereld is veranderd.

We leven in een angst, een angst die vele van de mensen vrijwillig binnen houdt. Bang om ziek te worden. Bang om dood te gaan. Nu is het binnen blijven nog vrijwillig in ons land, behalve als je in een gedwongen quarantaine leeft. In landen om ons heen is er al een gedwongen opsluiting. Een beslissing die ons ook boven het hoofd hangt.

Ik rouw

Plotseling besef ik wat het gevoel precies is. Ik rouw. Ik rouw om deze gebeurtenissen. Ik rouw om te zien hoe mensen zo snel met zijn allen meegenomen worden in de massahysterie. Ik rouw om de maatregelen die genomen worden en mij persoonlijk raken. Ik rouw om het verlies van mijn vrijheid.

Kwetsbare, oudere mensen mogen we niet meer bezoeken, want zij zijn de risico groep. Mensen komen niet naar mijn bijeenkomst. Want ze zijn een risicogroep, ze werken met een risicogroep, vanwege de kwetsbare mensen om hun heen, daarvoor willen ze geen risico zijn, hun partner voelt zich niet zo lekker, dus zijn zij ook een risico. Enzovoort. Ik rouw.

De enkelen die wel komen voelen zich daarna verkwikt en vrij van angst die hen hiervoor in de greep hield.

Gedwongen rust, niet voor iedereen

Ik hoor mensen zeggen dat er nu juist veel positieve dingen gebeuren. Bijvoorbeeld dat het zo heerlijk stil is buiten. Dit komt omdat vele mensen angstig binnen zitten. Dat de overspannen economie even stil ligt. Maar dit heeft tot gevolg dat vooral de (kleine) ondernemers en zelfstandigen onder ons hier financieel aan onderdoor gaan.

Dat er mensen zijn die eindelijk tot rust komen, omdat ze daar nu toe gedwongen worden. Tegelijkertijd is er een groep mensen die nu veel harder moet werken dan normaal en die het gevoel hebben dat ze dit doen met gevaar voor eigen leven. Dat het beter gaat met de aarde, omdat deze nu veel minder verontreinigd wordt door vliegtuigen, auto’s enzovoort. Een goede reden voor de overheden straks om onze vrijheidsbeperkingen vast te houden na deze gecreëerde panepidemie. Ik rouw.

Online

Van alles wordt er nu georganiseerd online. Mijn kinderen volgen online hun lessen. Mijn yoga les is nu online, de sportschool is online, dansen gebeurt online, mediteren is online. En joepie zeggen we, wat een goede oplossing. Bekijk het positief, we zijn toch nog online met elkaar verbonden. En ik rouw. Want mijn sportschool is dicht, ik kan niet naar dansen toe, mijn zoon kan al twee weken niet voetballen, mijn dochter niet zwemmen, mijn andere dochter kan niet naar haar baantje als afwashulp in een heel leuk eettentje. Ik rouw.

Ik rouw omdat ik mensen niet een knuffel mag geven, omdat ze dan bang zijn ziek te worden. Ik rouw als ik mensen geen hand mag schudden. Ik rouw als ik hoor dat ik minimaal 1,5 meter afstand moet nemen. Dat ik beter niet naar het strand kan gaan, omdat mensen die afstand niet bewaren. Ik rouw.

Je mag het niet zeggen

Ons land, de landen om ons heen, ontvouwen zich nu definitief als politiestaat. Een technocratische staat. Waar je geen weerstand mag bieden. Want kritiek hebben op wat er gebeurt en je openlijk afvragen of deze maatregelen niet erg overdreven zijn. Dat wordt niet meer in dank afgenomen. Je mag het niet zeggen. Je mag niet zeggen dat er  altijd mensen dood aan gaan aan een griep. Er gaan veel meer mensen dood aan honger, straling, luchtverontreiniging, bodemvervuiling. Maar dat mag je niet benoemen. Ik rouw.

En het is natuurlijk goed om niet in de angst te gaan schieten en positief te blijven. Maar als dit betekent dat je je kop in het zand steekt en niet ziet wat er gebeurt, word ik daar bijna misselijk van. De wereld zoals hij was, was zeker niet ideaal. Maar het was wel mijn wereld, waarin ik dingen in redelijk vrijheid kon doen. Als ik wilde sporten ging ik naar de sportschool, als ik wilde wandelen, dan ging ik wandelen. Als ik kritiek wilde uiten, dan deed ik dat. Nu valt dat weg. En daar rouw ik om. Ik rouw om de massahysterie, ik rouw om het verlies van vrijheid, ik rouw om het verlies van het leven waar ik ook van hield, ondanks alles wat er niet aan klopte.

Ik rouw

Zonder te rouwen om dit verlies, kan ik mijn diepste angsten niet aankijken. En dat is nodig om ze los te laten. Dus ik rouw. En van daaruit doe ik de dingen die ik te doen heb en blijf ik in vertrouwen en positief over mijn leven. Bevrijd ik me innerlijk uit de gevangenis om mij heen. En ga ik vandaag in ieder geval nog even naar het strand toe om lekker uit te waaien. Tussendoor rouw ik over wat mij overkomt, wat mijn naasten overkomt, wat iedereen in ons land, over de hele wereld overkomt.

Twee dagen later

Inmiddels is ook het strand een gevaarlijke plek om te zijn. De ideale plek om uit te waaien, tot jezelf te komen, spanning af te voeren, daar mogen we  niet meer komen. En veel mensen geloven ook echt dat het strand gevaarlijk is en dat je als je er wel naar toe gaat, een gevaar voor onze samenleving bent. Ik laat mijn tranen gaan en rouw.

Julian
Door

Julian

op 22 March 2020

Hoi Karin, je blogjes lees ik al jaren. Fijn om te lezen dat er mensen zoals jij zijn die ook hun vraagtekens plaatsen bij de gang van zaken. Er zijn hele rare dingen gaande... Gelukkig hebben steeds meer mensen door dat er niet altijd in het belang van het land en haar inwoners gehandeld wordt. Alle goed gewenst!

Karin
Door

Karin

op 23 March 2020

Dankjewel. ook voor jou alle goed gewenst.

Elsy
Door

Elsy

op 24 March 2020

Wat opgelegd wordt, wat een verplichting is tegen de natuur in voelt inderdaad niet goed Onze vrijheid wordt aan banden gelegd en bij de minste misstap worden zware boetes uitgedeeld. Als je nu buiten kijkt ziet het er rustig uit maar we weten dat er achter het mooi plaatje een verhaal zit die niet zo menselijk en liefdevol is. Laten we hopen dat het een overgang is naar betere tijden. Blijf positief! Eldes.

Jenny Korsmit Kloeg
Door

Jenny Korsmit Kloeg

op 24 March 2020

Dank je wel voor je woorden, maar gelukkig kunnen we ook nog een heleboel wél! Ik denk aan mijn ouders, die de oorlog hebben meegemaakt en daar VIJF jaar lang in angst en spanning hebben gezeten. Mijn vader had honger in Rotterdam en was in zijn jonge jaren altijd bang dat ze hem oppakte! Nu zit ik buiten in de tuin en probeer ook mijn angst weg te nemen , dat we in een zeer welvarend land leven en we geen honger hoeven te lijden... De beelden van Italië zijn zo verschrikkelijk en ook de doctoren die daar werken en al veel zijn overleden, dat troost mij en vele anderen, dat wij dit drama niet van dichtbij meemaken! Het is hartverscheurend ,wat daar gebeurd, daar kan ik om huilen! Er was net een specht in de tuin...hij was goed te horen...dat maakte mij blij...het leven gaat door ,ook nu en daar zullen we mee moeten dealen toch? Er komen betere tijden en de hele wereld kreunt. Sterkte allemaal.

Jan Spreen
Door

Jan Spreen

op 23 March 2020

Prachtige tekst Karin!!! Zoveel mensen kruipen bang weg, anderen staan op en laten hun licht schijnen.

Joyce
Door

Joyce

op 24 March 2020

Ja en dat online is ook écht niet goed voor je ogen dus ook daar moet je je een weg in zien te vinden..

Ed
Door

Ed

op 24 March 2020

Ik denk, dat je het bij het goed gezien hebt.

Patricia
Door

Patricia

op 24 March 2020

prima verwoord. Mijn vader had het altijd over de 'hogere politiek' en had zijn gezonde achterdocht. Dank voor je delen, Karin, take care, liefsss...

pierre smeets
Door

pierre smeets

op 24 March 2020

prachtig

Margret
Door

Margret

op 24 March 2020

Ik dacht al bijna dat ik de enige was die er zo over denkt als jij. Goed om dit geluid te horen. Ik blijf bij alles vragen stellen. En ik ga naar binnen en voel. En als het goed voelt om naar het bos te gaan ga ik. Als het echt van binnen goed voelt. Ik rouw niet. Ben wel verbijsterd.

Elise
Door

Elise

op 24 March 2020

Mooi Karin, zo is het, zo waar wat je schrijft, dit is vrijheidsberoving van de eerste orde, omdat we meegaan in de angsthysterie van buitenaf opgelegd. Laten we rouwen om wat we onszelf aandoen en tegelijkertijd een krachtig veld opzetten van een energie die dit alles opslorpt en neutraliseert door zelf in onze lichtkracht te blijven en te herinneren wie we ten diepste zijn, die is onoverwinnelijk!

Mia
Door

Mia

op 24 March 2020

Jouw tekst Karin is prachtig, vele mensen zullen het zo aanvoelen zoals jij. En het is zo jammer dat er, zelfs in deze situatie zo weinig mensen opstaan om daadwerkelijk de vele illusies te doorprikken. Hopelijk komt er; doordat er nu vele positieve dingen gebeuren, een meer wakkere toestand tot klaarheid. Het is tijd voor de grote OMMEKEER !!!

Marianne. Wanders
Door

Marianne. Wanders

op 24 March 2020

Ik word morgen 80 jaar dan ben ik ineens een kwetsbare bejaarde ? Nee toch ik heb altijd de nieuwe tijd willen zien e. n ja nu zoiets is aan de horizon al te zien Ik heb altijd gelooft in het goede dat in de lucht zit niet in een politiestaat.Nee zet dat uit je hoofd aub.

Jetta
Door

Jetta

op 24 March 2020

Mijn man ligt aan de beademing. 56 jaar is hij. Ik lig met koorts op bed. Ik heb altijd gezond geleefd. Drink niet rook niet. Hardloopster. Het is ons overkomen. Ik ben blij met de maatregelen. Wanneer er te snel te veel zieken zijn kan straks niemand ze meer helpen. Mijn man staat midden in het leven. Juist 50ers hebben verantwoordelijke banen. Hij is directeur van een praktijk college. Het is te kortzichtig te denken dat je kunt weten wie er wel of niet ziek kan worden en of dat wel of niet erg is. Een maatschappij bestaat uit oude en jonge mensen. We horen bij elkaar hebben elkaar nodig.

Piet
Door

Piet

op 24 March 2020

Helemaal eens met deze reactie en veel sterkte. Karin heeft mooi geschreven, maar ik ben het er niet mee eens. Laten wij onze vrijheid even opgeven om erger te voorkomen.

Johanna
Door

Johanna

op 24 March 2020

Een heel ware, prachtige tekst. Dank daarvoor. Gezondheid en liefde gewenst, Johanna

Freek Bos
Door

Freek Bos

op 24 March 2020

Mooie en treffende uiting van je gedachten. Vooral de vaststelling dat je in deze tijd,door de opgelegde maatregelen van hogerhand,verregaand beknot word in het normaal leven alleen of met elkaar.In plaats van op een goede manier preventief te handelen,is er een situatie ontstaan van steeds reactionair handelen op een gebeurtenis. B.v. De strand wandeling of het aan wezig zijn in de bossen en op de hei j.l.weekend.Wee de mens door wie de ergernissen komen. Waar moet dat heen!?

Gaby
Door

Gaby

op 24 March 2020

Juist. Je slaat de spijker op de kop Karin. De gevestigde orde voelt dat ze grip verliezen op de het reilen en zeilen zoals zij die wensen. We zagen dat meer en meer mensen, in de hele wereld, in opstand komen tegen beslissingen die onredelijk en niet uit te leggen zijn. We protesteren maar ZIJ "walsen" over de meningen van de mensen heen. Ze praten alles recht wat krom is om het maar zo simpel uit te drukken. Nu ze grip verliezen verzinnen ze zoiets als wat er nu gebeurt. Een virus als deze bestaat al heel lang maar het wordt nu uitvergroot. Laten we hopen dat er snel een einde aan komt. Misschien moeten er meer mensen opstaan en hun stem laten horen. Deins niet terug als je kritiek krijgt dat er op dit moment alleen het coronavirus belangrijk is en al het andere niet. Ik wens jullie, ons allen, een gezond, vrolijk en een optimistische tijd.

Peter Karel van Hal
Door

Peter Karel van Hal

op 24 March 2020

Heel goed verwoord...

Helena Leonard
Door

Helena Leonard

op 24 March 2020

het is voor de 2e maal dat ik soortgelijke toestanden meemaak. Eerst in 1914/1918, ik was toen nog jong en nog schoolgaande. De tijden waren hard zoals nu en toch verschillend.. eten vindt men nu nog , toen niet. Verwarminghebben we nog, toen niet. . Nu hebben we tv,. Communicatiemogelijkheden, toen niet.. nu zijn we bangombesmet te worden, toen waren we bang Voorde bommen en v1 en v2, Toen mochten We halve dagen naar school, nu helemaal niet..Toen kon men niemand in vertrouwen nemen, nu toch wel. Toenwaren we jong en maakten er het beste van, nu zijnde ouden de nieuwsberichten zijn niet optimistisch voor onze tijdgenoten. Ikzelf ben zeer zeker bang van deze toestanden die ook wel lang kunnen duren.

Inge van Keulen
Door

Inge van Keulen

op 24 March 2020

Het is interessant. Per dag gaan 24000 mensen wereldwijd dood door honger. Elke zes seconden sterft een jong kind door honger. In Nederland sterven jaarlijks geschat 2000 mensen door griep, vooral ouderen. Daar hoor je niet zoveel over. Tegelijkertijd is het ook waar de de IC's kunnen zien aankomen dat ze overspoeld raken en is het ook dom daar niet op te reageren. De gevoelens dat we naar massacontrole gaan, die heb ik ook. Maar die had ik allang door de aanleg van 5G. Ik ken geen particulier die daar op wacht, alleen regeringen en bedrijven. Amerikaans onderzoeker Marshall Burke concludeert voorzichtig dat in China waarschijnlijk meer levens zijn gered door minder luchtvervuiling door Corona dan dat er aan Corona dood gingen. Ik geniet in ieder geval nu wel van de frisse lucht.

Joseph
Door

Joseph

op 24 March 2020

Achter de horizon schijnt de zon. De wereld verandert nu razendsnel. Veel mensen die dagelijks het nieuws op TV volgen, worden niet of nauwelijks geïnformeerd wat er zich achter de schermen afspeelt. Maar steeds meer mensen, die vooral sinds 9-11 "wakker" zijn geworden, doorzien welke (duistere) spelletjes op globaal niveau worden gespeeld. Deze mensen ervaren deze turbulente tijd, waarin alles op zijn kop staat, als een nieuw begin! Een tijdperk waarin de duistere schaduwregeringen in onze wereld (de grote rijke families) niet meer aan de macht zijn. We leven nu op dit moment in de grote openbaring die al in de bijbel is voorspeld. Wat je nu om je heen ziet is een geweldige saamhorigheid tussen de mensen. Men steunt elkaar er helpt elkaar zoveel dat kan. Deze saamhorigheid had de duistere kant absoluut niet verwacht bij het opzettelijk loslaten van dit verwoestende virus in de hele wereld. Het doel was om zoveel mogelijk angst, dood en verderf te zaaien zodat zijzelf stevig in het zadel konden blijven zitten om een nieuwe wereldorde te stichten waarin elke aardbewoner middels het 5G-netwerk zou worden gemonitord en bestuurd en van alle (belangrijke) vrijheden beroofd. Voor iedereen die meer en breder geïnformeerd wil worden over de gebeurtenissen in onze wereld, juist gezien vanuit een ander perspectief, kan ik onderstaande video van Magenta Pixie van harte aanbevelen. Kijk en luister met een open hart, maar open ook je ogen en je oren want voor velen klinkt de volgende informatie als volstekt idioot en ongeloofwaardig. Dit komt omdat die mensen tot nu toe dagelijks altijd maar druk, druk, druk bezig waren met werken en verplichtingen en nooit de tijd hadden om zich zelf te ontwikkelen, zowel op geestelijk als op spiritueel niveau. Dat kan nu wel. Now is the time!! Deze informatie is voor elke wereldbewoner van groot belang! Sommige mensen zijn oprecht geïnteresseerd omdat ze al een "open mind" hebben, zij zijn zich ervan bewust dat zij "out of the box" denken. Ben jij nog niet zover, luister gewoon naar het verhaal, maar oordeel pas nadien. Timeline War, Covid-19 Narrative, Attempted Planetary Takeover (Global Energy Update, March 2020) https://youtu.be/hUlIXFHmvfs Een andere zeer goede en objectieve bron van informatie is David Icke. https://youtu.be/gMTZu6_TjU8 MENSEN, HOUD VOL, ER KOMT EEN NIEUWE TIJD !!! ALSTUBLIEFT: VERSPREID DEZE INFORMATIE NAAR IEDEREEN !!

Jolly
Door

Jolly

op 26 March 2020

Prachtig stuk van Karin, zo voel ik het ook. Prachtige aanvulling, deze reactie, met links. Compact en duidelijk. Voor mij allemaal geen nieuws, ben er al jaren mee bezig. Maar mijn buurman die ik enorm respecteer, heeft zijn land en alles hermetisch afgesloten en heeft enorme angst. Ik heb jouw stuk gekopieerd en doorgestuurd, met de vermelding van de bron, volzicht.nl. Hij is er heel blij mee. Wellicht weer iemand die wakker mag worden. Ik hoop en denk het. Lieve groet!

Paul
Door

Paul

op 24 March 2020

Ik rouw niet en ik denk ook dat we in Nederland op de goede manier bezig zijn. En ja er zijn altijd mensen die maatregelen te ver vinden gaan en er zijn er ook die van Nederland een complete gevangenis willen maken en dan de echte gezaghebbers voor moordenaars uitmaken. Maar ik rouw niet. Ik accepteer deze, naar ik aanneem, tijdelijke situatie en wacht op de betere tijden die komen gaan. Ja ik wil ook naar het strand, naar de tennisbaan en alles doen wat mijn passie heeft. Maar we maken even een pas op de plaats. Heeft mijn leeftijd van 68 er mee te maken dat ik zo reageer of is het mijn levenservaring die zegt "rouw niet maar beur elkaar op"!

Miep
Door

Miep

op 24 March 2020

Mooi omschreven Karin. Deze tijd is ook een tijd van bezinning en stof tot nadenken. Dingen te doen waar je nooit aan toe kwam. Alle zo hectisch en stressvol bezig. Neem meer tijd voor jezelf nu. mediteer en pak je rust. zet positieve mooie dingen in je mindset en zing, ben blij. dat is beter als in je angst te gaan. Veel sterkte voor jouw en je naaste omgeving. Blijf gezond.

Jeroen Koning
Door

Jeroen Koning

op 24 March 2020

ONBALANS Wat is er momenteel aan de hand? Deze vraag zal iedereen bezig houden en er komen vele antwoorden van diverse kanten. Daarbij wordt vooral gekeken naar de zichtbare symptomen zoals we dat ook bij ziekten doen. Zelden wordt er naar de oorzaak gezocht. Het is inmiddels duidelijk dat dit virus voornamelijk ouderen treft met een zwakke gezondheid. Mensen met een verzwakt immuunsysteem of hart en vaat ziekten. Wat dat betreft wijkt dit virus niet af van andere bedreigingen. Wat het bijzonder maakt is de wereldwijde verspreiding. Hoe komt het dat we deze situatie als co-creatie neerzetten? De Wet van Aantrekking leert ons dat we met onze gedachten onze realiteit vorm geven. Waarom creëren we nu met z’n allen deze crisis? Deze vraag heeft me lang bezig gehouden. Wanneer we terugkijken in de geschiedenis naar de momenten dat er wereldwijde epidemieën uitbraken, dan zien we dat er enorme (economische) spanningen aan vooraf gingen. De samenleving vertoonde een onbalans zoals een verzwakt lichaam. Onze huidige manier van leven vertoont alle symptomen van een ziek lichaam. We leven in stress, eten ongezond, ademen vuile lucht, bewegen weinig en staan voortdurend bloot aan stralingen. Onze samenleving is ook nu weer een verzwakt ‘lichaam’ geworden. Zo zwak dat het vatbaar is voor virussen die de kwetsbare delen aantasten. We zien nu al die onderdelen van onze samenleving omvallen die ‘ziek’ waren. Al die uitwassen van een maatschappij die gebaseerd waren op ‘lucht’. Ons hele systeem is letterlijk een zeepbel dat met één virusprikje uiteen spat. De miljarden waarmee we de zaak overeind houden bestaan niet eens. Het zijn nulletjes en eentjes in een computer die ons in de tang houden door schulden. Slechts vertrouwen houdt dit kaartenhuis overeind… en dat is precies wat tanende is. We worden bang en onze gezamenlijke angst creëert deze crisis. Net zo als de pest en de cholera uitbraken op de momenten dat de wereld uit balans was, zo slaat er nu een virus toe in een tijd dat we compleet verdwaald zijn. Burn out is volksziekte nummer één geworden en treft zelfs twintigers. Onze graai economie heeft zieke vormen aangenomen die, nu alle landen hun grenzen sluiten, aan het licht komen. Het mag ons niet verwonderen dat onze samenleving totaal uit balans is en daarmee een makkelijke prooi voor virussen. Dat is de les die we hier uit mogen leren. Wij zijn allemaal cellen in dat grote lichaam wat we maatschappij noemen, en als zodanig verbonden met elkaar. Wanneer we allemaal individueel onze verantwoordelijkheid nemen om in balans te blijven, zal onze wereld met onze positieve gedachten weer gezond Zijn. Namasté, Jeroen

Anna-Maria
Door

Anna-Maria

op 25 March 2020

Namastevoor jouw inzicht, Jeroen.

Els
Door

Els

op 24 March 2020

Hallo lieve Karin Als ik lees wat je op je hart hebt, krijg ik het gevoel dat je eigenlijk wel heel blij mag zijn. Het feit dat je je gevoelens van nu omschrijft met ROUW betekent volgens mij, dat je DAT nog nooit echt hebt meegemaakt. Wat je aangeeft is dat je erg verdrietig en ontregelt bent door de hele situatie en dat is heel begrijpelijk! De wereld om ons heen is ineens geen veilige plek meer en het is ook nog eens erg onzeker of dat ooit weer het geval zal zijn. Het bedrijf waar je van bestaat loopt gevaar en je voelt alles alsof je vrijheid is ontnomen door slechte mensen. Helemaal geen fijne ontwikkelingen allemaal, dat ben ik met je eens. Welbeschouwd wonen wij nog steeds op een van de mooiste plekken op aarde. De natuur is prachtig, rondom ons is alles goed geregeld en de meeste mensen deugen. Afschuwelijk dat er zo’n bedreigend virus rondgaat en dat ook nog eens wereldwijd. Door de beperkende maatregelen voelt iedereen zich onzeker, maar worden we wel gedwongen na te denken over hoe was, is en misschien zal worden. Maar allemaal met 1 doel: zorgen dat er niet een heleboel echt moeten gaan rouwen om het verlies van een dierbare geliefde, een gebeurtenis die niet 2-3 maanden je emoties bepaalt, maar je leven lang. Wees verdrietig over alles wat nu niet kan, maar probeer blij te zijn met alles waaar we nog wel van kunnen genieten. Steun de eenzamen en de mensen die onze hulp nodig hebben en hou je aan de regels, zodat we zo snel mogelijk weer van onze gezondheid en vrijheid kunnen genieten! Veel sterkte , vertrouwen en liefde allemaal!!!! Groetjes Els

Hanneke Vleugel
Door

Hanneke Vleugel

op 24 March 2020

Els! Wat heb je dat mooi gezegd! Wij leven in een prachtig land, hebben het zo ontzettend goed. Ik zag de documentaire For Sama . Hoe ontzettend moeilijk de mensen het in oorlogstijd hebben. En hoe prachtig en veerkrachtig de mensen zijn, die in deze enorme ellende zich staande hielden en houden. Misschien zijn we kasplantjes geworden. Zo gewend aan gemak en veiligheid. En dan boos, en van slag als het ( nu dus dan misschien heel erg) tegenzit. Rouw is een onderdeel van het leven. Vreselijk . En, zoals ik zelf meemaakte, zelfs ook heel mooi. Wil je het leven ervaren? Ga ook de tegenslagen aan! Laat je ongekende eigenschappen aan bod komen! Houd van elkaar. En houd elkaar nu dan figuurlijk stevig vast! En leef het leven, zoals het zich voordoet, houd niet vast, aan hoe jij het graag zou willen hebben! Groeten van Hanneke

Catharina
Door

Catharina

op 24 March 2020

Ik woon in Frankrijk President Macron zei: het is oorlog en we weten niet wie de vijand is. Willen we dit overleven dan moeten we de maatregels in acht nemen om deze pandemie langzaam te laten verlopen Alleen op die manier kan de verzorging misschien op peil blijven. Dus blijf thuis alleen als het echt nodig is voor boodschappenof apotheek naar buiten. Er zijn sinds 2 dagen tot nu toe al 5 Franse artsen overleden door dit virus. Het is decadent om gewoon naar buiten te gaan zonder masker en zo jezelf en de anderen in gevaar te brengen. Politie caissières en medisch personeel vooral houden dit niet lang vol

Maggie
Door

Maggie

op 25 March 2020

Ik rouw met jou en voel alles zoals jij het zo liefdevol omschrijft , maatregelen worden uit angst genomen en niet uit liefde.

Lut Boutens
Door

Lut Boutens

op 25 March 2020

Lieve Karin, Vandaag liet ik mijn ogenleden strelen door de zon en keek ik verwonderd in de stille, onpeilbare diepte van de hemelblauwe lucht...is zag de viooltjes vrolijk bewegen in de wind...Ik verkijk me aan de natuur die zich ontvouwt en die me een adembenemend schouwspel van kleuren in het zonlicht schenkt. Ik maak wandelingen in de buurt en ga winkelen met de fiets...dingen waar ik vroeger gewoon geen tijd voor had. Ik hoor terug kinderen lachen en spelen want ze werden daarvoor geschaakt door de vele uren op school of alle neven-schoolse-activiteiten. Het is stiller in de anders zo drukke straat voor ons huis. Ik heb tijd om met meer aandacht voedsel te bereiden en tot mij te nemen...en wat het allerbelangrijkste is: ik voel weer diepe dankbaarheid voor al mijn zegeningen. Ik weet dat jij dat ook voelt maar even naar de schaduwzijde keek die helemaal hoort bij zonlicht.

Inge van Keulen
Door

Inge van Keulen

op 25 March 2020

Karin, Bedankt dat je dit durft te schrijven. Ik ging naar de winkelstraat, iedereen is stil en bang en achter plastic. Vraag je door, vinden velen het overdreven maar zullen het niet zomaar zeggen. Intussen worden op dit moment nu kantoren en gebouwen verlaten zijn en iedereen binnen zit en niet mag samenkomen/demonstreren, 5G masten geplaatst. Als je daarvan een foto op facebook zet, wordt die verwijderd/geweigerd als nepnieuws. Dit is een greep naar de macht, ik denk dat je gelijk hebt Karin. Het wordt niet meer hetzelfde en mijn hart huilt ook de hele dag.

Marianne
Door

Marianne

op 10 April 2020

Wat heb je prachtig geschreven Karin...je woorden hebben me tot in het diepst van m'n ziel geraakt. Ik ervaar het net zo.. En nog steeds ervaar ik in verbazing de wereld om mij heen. Weldenkende mensen en kritische vrienden (dacht ik)...niet te geloven hoe ze met open ogen in dit satanische plan trappen. Ik heb welgeteld nog één!! vriendin over die dit ook doorziet...we komen geregeld bij elkaar en we knuffelen met elkaar...zoals we altijd deden wanneer we elkaar zagen. We worden gek van de waanzinnige wereld om ons heen. Er is niets meer leuk....zelfs wandelen wordt minder leuk. Van verre zie ik mensen al inschatten hoe mijn route zal zijn...en hoe ze die kunnen ontwijken...vreselijk! Ik doe er niet aan mee...doe geen stap opzij. Alle opgeklopte propaganda alleen om angst te zaaien....angst is nog altijd het best verkochte artikel en werkt altijd...ook nu weer. Alle verhalen over 'n mooiere wereld te spijt.......ik volg ze zijdelings ook...maar alle dingen die te mooi klinken om waar te zijn....zijn dat doorgaans ook. Dank je voor je mooie tekst.

Reactie plaatsen